Łosoś

Łosoś – jest to ryba wędrowna, wędruje z wód słonych do słodkich. Pływa w wodach słonych zaś swoje jaja składa w wodach słodkich, jest niepowtarzalną rybą w tej dziedzinie. Więcej »

 

Dobra hodowla koni opolskie

Hodowla koni oraz uprawianie koni, więc niezwykła ostrożność. Można rzec, iż umie się tym zdobyć zaledwie kobieta, jaka kieruje higieniczną stajnią, odpowiednio zaopatrzoną oraz dającą komfort przebiegającym w niej koniom. Potrzebne są oraz pewne pastwiska oraz pasza, jednak właściwej kondycje, zawierająca niezbędne witaminy, mikroelementy oraz sole. Szczególną uwaga należy zostawić w kryzysie pojawienia się małych źrebiąt. Pamiętajmy, by nie spędzały one w ścisłych mieszkaniach, bez granic zwrotu, rozwiązania na dzisiejsze powietrze oraz światło. Zasady hodowli koni , Zasady mienia koni. Kupowanie koni, utrzymanie, żywienie. Hodowla koni w Polsce. Przeczytaj instrukcje jak przekonywać sobie z uprawą, odpowiadać na zaburzenia oraz infekcje oraz chowania koni. Porady na tenże a nietypowe elementy w internetowych artykułach. Hodowla koni opolskie to jedna z najlepszych hodowli w regionie. Ośrodek ten gwarantuje jakość najlepszych klaczy oraz ogierów. Jeśli zależy tobie na wartościowym koniu to miejsce właśnie dla Ciebie. Ludzie tam pracujący kierują się pasją i kochają te zwierzaki.

Kocięta hodowlane.

image Rasowe, rodowodowe kocięta są drogie; czasami nawet niezwykle. Moim przekonaniem hodowla kotów nie potrafi kłaść się na efekcie. Z jednej nazw skoro istnieje wówczas zadanie hobbistyczne, natomiast nie zarobkowe. A oczywiście same winno stanowić brane. .Hodowlane kocięta na sprzedaż podkarpackie są najwyższej jakości. Samo wystawianie kotów na prezentacjach jest cenne. Większość czołowych hodowców niezmiernie często idzie na wystawy. Po to, żeby ich zwierzęta uzyskiwały tytuły; by budować oraz nawiązywać kontakty hodowlane. Wystawy kotów pochłaniają dużo pieniędzy, jednakże nie lecz one.. Na jedną karmę dla kotów trzeba poświęcić sporo kasy. Mienie stanowi wydatny pomysł na zdrowie, wizerunek i jakość. Kolejne wydatki stosują się z kryciem. Człowiek udostępni mi swego kocura za darmo? Nie, muszę dać natomiast wtedy wiele – tym dużo, im znacznie użyteczny jest ten samiec. Jeśli chce mi na jak najwyższych kociętach, nie dopuszczam swojej kotki do byle jakich kocurów. Koszty krycia muszą dlatego być spore. Odchowanie kociąt więcej nie jest popularne. Coraz częstszą pracą stoi się również kastracja kociąt przed ich sprzedażą (jeżeli nie są oddane do dalszej hodowli).

Skuteczna dogo canario hodowla

image Presa canario – dziś szeroko rozpoznawany ponadto jak dogo canario, natomiast w Polsce dog kanaryjski – to odmiana szczególnie sucha. Przywiezione psy z kierunkiem czasu otworzyły łudzić się z pobliskimi dzięki izolacji będąc własną populację, jaka z okresem przebywała się nową kategorią. Liczne perypetie sprawiły, iż senior perro de presa – zapomniany, zastępowany innymi odmianami oraz pobudzany spośród nimi – powoli odchodził z widoku Wysp Kanaryjskich.. Wyhodowano ponadto mnóstwo krzyżówek spośród różnymi kategoriami w planu ujednolicenia tłuszcz a zorganizowania pełniejszej puli genetycznej. Dogo canario hodowla może się okazać wymagającym przedsięwzięciem, jednak godnym poświęcenia. Rasa zdobyła uznanie, oddane na jej punkt dane wystarczyły do aktualnego, żebym w 1989 perro de presa canario został oficjalnie uznany wraz ze przykładem zawierającym zasady co do bieżącego, kiedy winien czekać i trwać się świetny mieszkaniec tej kategorii. Rasa została wstępnie zatwierdzona poprzez FCI w 2001 roku z obecnym standardem oraz pozostałą. Tymczasem hodowcy z Wysp Kanaryjskich, Hiszpanii i USA pracowali nad zachowaniem naturalnego odcienia oraz wizerunku psa.

Hodowla kociąt.

Pseudohodowcy rozwiązani są spośród ostatnich cen oraz restrykcji. Sprzedawcy kotków rasowych bez rodowodu po rodowodowych rodzicach po prostu oszukały hodowcę z jakiego osiągnęły kociaki. Kupili kotki „na kolanka” a nie spełniły warunków umowy dyskutujących o kastracji. Taki zawód jest nielegalny – kradzież genów. A świadomości te zupełnie nie zapewniają pełnej nazwy rodziców małych (imię szlachetne oraz powodzenie kota, lub nazwa hodowli spośród jakiej powstaje) ani nie są kart internetowych żeby utrudnić wychwycenie oszustwa. Kupując małego kotka z takich wszystkich działamy oszustom. Dobry województwa słynącym z rasowych kotków jest podkarpackie Hodowlane kocięta na sprzedaż są na najwyższym poziomie i kupiec pragnąc kupić tam zwierzaka z pewnością się nie zawiedzie. Koty są zawsze starannie dobierane. Dba się zarówno o samice jak i reproduktorów, którzy je pokrywają. Pamiętajmy , że koty to zwierzęta posiadające własny charakter i własna osobowość. Jeśli nie jesteśmy do końca pewni, czy będziemy w stanie zapewnić im odpowiednie warunki w domu lepiej się wstrzymajmy.

Hodowla springer spaniel angielski – czy warto?

Czy hodowla springer spaniel angielski potrafi być dochodowym biznesem i przynosić nieskazitelne zyski rozciągnięte w czasie? W poniższym artykule postaram się odpowiedzieć na to pytanie. Springier spaniel angielski to symetrycznie zbudowany, czysty i możny pies, najwyższy spośród wszystkich spanieli brytyjskich. Czaszka średniej długości, dość szeroka, delikatnie zaokrąglona. Guz potyliczny nie winien stanowić za dużo zaznaczony. Szczęki mocne, z idealnym, zawodowym i całym zgryzem nożycowym. Policzki płaskie. Oczy średniej wielkości, migdałowego kształtu; nie potrafią stanowić ani wyłupiaste, ani zapadnięte. Psy te są mocno owłosione. Szyja dość duża, stała i silna; podgardle niewidoczne. Ogon o własnej długości i nisko osadzony, noszony powyżej linii grzbietu; w stałym ruchu. Przednie kończyny proste o właściwym kośćcu. Łopatki ukośne, odpowiednio ułożone. Łokcie dobrze należą do grona. Nadgarstki silne i elastyczne. Uda szerokie, silne a tak rozwinięte. Stawy kolanowe i skokowe o małym kątowaniu. Łapy ścisłe, suche a wcale zaokrąglone. Stawy skokowe przesuwają się znakomicie pod ciałem.

Springer spaniel angielski hodowle biją rekordy.

Dawną ciekawą grupę psów nazywanych mianem „spanieli lądowych” rozłożono na dwie sekcji ze względu na rola – też niebezpieczniejsze nazwano springer psami (z ang. spring – płoszyć), sprzyjały bowiem zwłaszcza do płoszenia zwierzyny dla sokolników. Z sekundą zawarcia broni palnej otworzono z owych ssaków wymagać zarówno aportowania. Springer spaniel angielski płynie spośród grup hodowlanej wcześniej zwanej psem z Norfolk. Idzie za przodka wszystkich modeli spanieli z cytatem clumber spaniela[1].Springer spaniel angielski musi mocnego treningu – marszów również granice wypadania się. Jego sierść potrzebuje doskonałej konserwacji. Ciężkie, zwisające uszy słabe są na etapy zapalne. Dają się jeszcze obok obywateli owej rasy uczulenia, choroby oczu i dysplazja stawu biodrowego oraz łokciowego. Gdzie najlepiej kupić psa springer spaniel angielski hodowle bez wątpienia przodują na tym polu. Psy te są ta odpowiednio dobierane, zarówno szuczki jak i reproduktory. To ważne, jeśli w grę wchodzi wybór naszego czworonoga na następne lata.

Hodowla dżdżownic kalifornijskich

image Ile waży dżdżownica? Masa dorosłego osobnika ma około l grama, i wszystka dżdżownica pobiera dziennie ilość substancji odżywczych odpowiadającą liczbie jej muszy ciała, wydala zaś 50% tegoż, co pochłonie. Dojrzałość płciową dżdżownice mają po 90 dniach bycia. Wzrost dżdżownic idzie w siódmym miesiącu bycia. Jest pewna różnica w wzięciu się krzyżówki czerwonej kalifornijskiej i dżdżownicy polskiej w tle, w jakim występuje. Hodowla potrafi stanowić przeprowadzana pod samym niebem. Gdyby istnieje na nieutwardzonej przestrzeni, od dołu należy ją ubezpieczyć gęstą siatką przed kretami, naturalnymi wrogami dżdżownic. Hodowla dżdżownic kalifornijskich potrafi być bardzo dochodowym biznesem jeśli tylko odpowiednio do niej podejdziemy. W upalne dni pokarm wymaga częstego polewania wodą, ponieważ dżdżownice zasysają go w sytuacje półpłynnej. Z badań wynika, iż samo łoże zużywa rocznie 1 tys. kg karmy, a produkuje około 500 kg humusu. Hodowlę zakłada się sekcjami. Dwie grupy są na jeden sektor. Odstęp pomiędzy sekcjami radzi się 0,5 m, a między sektorami 2,5 m.

Psy Bichon Frise.

Wszyscy właściciele psów zarzekają się, że to właśnie ich czworonóg jest najwspanialszy i najmilszy. Nie ma przy tym znaczenia to, czy zwierzak jest rasowy czy jest to mieszaniec. Jeśli jednak dopiero poszukujemy naszego przyszłego psa i poszukujemy małego osobnika do naszego skromnego mieszkania, możemy się rozejrzeć za firmami lub gospodarstwami, gdzie odbywa się hodowla Bichon Frise to mała rasa psów nadająca się do pomieszczeń z niewielkim metrażem Te pieski dobrze się czują zarówno na wsi, jak i w mieście. Nie będą skomleć, jeśli trafią do małego mieszkanka na dziesiątym piętrze w bloku. Dodatkowo są to bardzo piękne stworzenia. Ta rasa piesków to idealny kompan dla dzieci – psy lubią zabawę i są spokojnej natury. Z drugiej strony potrafią skutecznie odeprzeć atak potencjalnego intruza. Ciężko spotkać kogoś, kto nie byłby zadowolony z obcowania z tą rasą piesków. Jeśli więc wciąż zastanawiasz się, jaki pies będzie odpowiedni do twojego skromnego mieszkania to wybierz się po Bichon Frise już teraz. Na pewno nie pożałujesz.

Odpowiednia hodowla psów.

image Zakładają hodowlę psów posiadamy oczywiście na obserwacji profity które dostarczy nam w perspektywie sprzedaż szczeniąt rasowych. Jednakże nie jest wówczas takie oczywiste, żeby uzyskać ogromne korzyści majątkowe z takiej czynności. Hodowla psów toż przede wszelkim chęć oraz sympatia do owych zwierzaków a faktycznie tez winna być rozpatrywana. Istotne naturalnie, żeby zadbać o kondycję oraz higienę rasy. To konsumenci na znane szczeniaki sami się odnajdą także w styl pośredni da nam to wyglądane rezultaty. Jeżeli kładziemy na hodowlę z wysokiej półki przede wszystkim pragniemy zadbać o markę oraz zadbanie, żeby całość była jak należy. Powinniśmy dokładnie zadbać, by suczka była przykryta poprzez właściwego reproduktora. Nie wykluczone, iż żeby wyszukać właściwego osobnika będziemy potrzebowali pójść do obcego miasta bądź choćby do obcego regionu. Gdy aktualnie będzie po fakcie warto zadbać o prawidłową dietę naszej ciężarnej suczki. Warto dać jej dodatki wzbogacone w witaminy. Nie winno tez zabraknąć środków na stawy, karmę specjalnie dedykowaną dla suk ciężarnych. Po urodzeniu szczeniąt naturalnie musimy przeznaczyć im najwięcej koncentracji oraz obserwować, żeby niczego im nie brakowało.

Hodowla psów.

image Zakładają hodowlę psów mamy pewnie na uwadze profity jakie przyniesie nam w przyszłości sprzedaż szczeniąt rasowych. Jednak nie jest to takie proste, aby osiągnąć niezmierne korzyści finansowe z takiej działalności. Hodowla psów to przed wszystkim pasja i miłość do tych zwierzaków i tak tez powinna być traktowana. Ważne oczywiście, aby zadbać o jakość i czystość rasy. Wtedy klienci na nasze szczeniaki sami się znajdą i w sposób pośredni przyniesie nam to oczekiwane zyski. Jeśli stawiamy na hodowlę z górnej półki przede wszystkim musimy zadbać o jakość i dopilnowanie, aby wszystko było jak należy. Powinniśmy odpowiednio zadbać, aby suczka była pokryta przez odpowiedniego reproduktora. Nie wykluczone, że aby znaleźć odpowiedniego osobnika będziemy musieli pojechać do innego miasta lub nawet do innego kraju. Kiedy już będzie po fakcie warto zadbać o odpowiednia dietę naszej ciężarnej suczki. Warto dostarczyć jej suplementy wzbogacone w witaminy. Nie powinno tez zabraknąć preparatów na stawy, karmę specjalnie przeznaczoną dla suk ciężarnych. Po urodzeniu szczeniąt oczywiście musimy poświęcić im maksimum uwagi i uważać, aby niczego im nie brakowało.

Przyjaciel a alergia

Coraz większa ilość Polaków zaczyna cierpieć z powodu alergicznych schorzeń. Niestety – wszelkiego rodzaju choroby wywoływane przez pyłki kwitnących roślin dają się nam ogromnie we znaki. Co robić? Na to chyba nie ma rady. Owszem, są lekarstwa, ale tak naprawdę alergii całkowicie pozbyć się nie da. Ból jest tym większy, że coraz częściej wiąże się to z niemożnością trzymania zwierząt w domu. Wiedzą jak to boli zwłaszcza ci, którzy uwielbiają psy lub koty, a mają uczulenie na sierść. To całkowicie eliminuje możliwość trzymania zwierzą w domu.Uczulonych na sierść psów i kotów jest bardzo wielu. Zazwyczaj wiąże się to z tym, że psa w domu mieć nie będziemy mogli. Tu już chodzi nie tylko o samo kichanie i prychanie, naszą chęć czy niechęć, ale o inne, dużo poważniejsze objawy. Alergicy z powodu sierści mogą spodziewać się nawet całkowitego zablokowania układu oddechowego, a to grozi śmiercią. Jeśli mamy alergię, to wybierzmy się do lekarza i sprawdźmy, co jest jej przyczyną.

Galopem przed morskie nadbrzeże

Każdy jeździec, niezależnie od tego czy jest początkujący, czy zaawansowany, zawsze marzy o wyprawie na końskim grzbiecie morskim brzegiem. Galop o zachodzie, bądź wschodzi e słońca jest romantycznym marzeniem wielu jeźdźców. Nic prostszego niż po prostu znalezienie ośrodka jeździeckiego nad morzem, wypożyczenie konia i udanie się na przejażdżkę. Ponadto wiele stadnin oferuje rajdy brzegiem morza w towarzystwie instruktora i innych zapalonych koniarzy. Jest to niesamowita możliwość poznania nowych ludzi i nabrania przekonania, że nie ma rzeczy których nie jesteśmy spełnić. Galop morskim brzegiem i bryza muskająca twarz, są niezapomnianym przeżyciem. Ponadto konie przyzwyczajone do wody, chętnie rozpryskują fale kopytami i dają tym samym dodatkową radość wniebowziętym jeźdźcom. Roki jeździectwa są nieograniczone, można je opisywać w grubych tomach, a i tak nigdy nie zdoła się spisać wszystkiego. Jednak wyprawy morskim brzegiem należą do najczęstszych marzeń jeźdźców i coraz częściej są po prostu realizowane. Jeszcze przyjemniej jest, kiedy mamy możliwość przywiezienie nad morze własnego konia i galopowanie wraz ze swoim ulubieńcem. Nieistotne jest to, jak długo jeździmy i ile odznak posiadamy, czy bierzemy udział w zawodach, czy też jeździmy czysto rekreacyjnie. Zawsze wyprawa morskim brzegiem zrobi na nas tak samo piorunujące wrażenie. Tym bardziej, że istnieje wiele przepięknych ośrodków jeździeckich położonych nad brzegiem morza i z przyjemnością przyjmujących nowych jeźdźców.

Wycieczki konne

Najbardziej skutecznym sposobem an wypoczynek jest konna wycieczka i na pewno potwierdzą to wszyscy koniarze. Coraz więcej ludzi świadomie inwestuje swój czas wolny w naukę jazdy konnej, ponieważ naprawdę nic bardziej nie odpręża. I tak właśnie wycieczki konne są rozrywką właściwie dla każdego. W mig pozwalają się odprężyć i zrelaksować. Sprawiają wiele radości każdemu, który zdecyduje się na ta formę rekreacji. Nie ma nic przyjemniejszego niż galopowanie po polach, czy na przykład kłus ścieżkami leśnymi, wchodzenie do strumieni, czy jezior. Samo obcowanie z przyrodą sprawia wiele radości, natomiast konie dodają tylko uroku i sprawiają, że przychodzi na nas błogie odprężenie. Wspaniałe jest to jak mądre i bezinteresowne są to zwierzęta. Naprawdę dobrze ujeżdżony koń, mający stały kontakt z jeźdźcem jest w stanie intuicyjnie wyczuć czego się od niego wymaga i sprostać nawet najbardziej wyszukanym manewrom. Dobrze jest kiedy wyprawy konne odbywają jeźdźcy posiadający odznaki jeździeckie, ponieważ gwarantuje to bezpieczeństwo zarówno im samym jak i ich koniom. Najbardziej doceniana jest możliwość jednoczesnego obcowania ze zwierzęciem i bliskość natury. Nie ma nic przyjemniejszego niż godziny spędzone w siodle na świeżym powietrzu. Od razu zapomina się w wszystkich kłopotach i nieprzyjemnych sytuacjach. Ma się wręcz uczucie, że na chwileczkę oderwało się od rzeczywistości i przeszło do całkiem innego wymiaru, o wiele łagodniejszego i przyjemniejszego. Dlatego właśnie jazda konna i wycieczki w teren cieszą się coraz większą popularnością.

Uważać na wściekliznę

Lubimy jeździć na wieś. Kiedyś uciekaliśmy z małych miejscowości w poszukiwaniu lepszego życia do miast, teraz czasami żałujemy. Owszem, wsie nadal są biedne i to tam panuje największe bezrobocie, ale na wsi jest za to cicho, zdrowo, bezpiecznie i blisko przyrody. Wiele dzieci nie wie już dziś, jak wygląda krowa, koń, czy kura. Coraz częściej więc decydujemy się na wakacje na wsi, albo u rodziny, albo na terenie gospodarstwa agroturystycznego.Jeśli planujemy wakacje na wsi, to uważajmy na chore zwierzęta. Wścieklizna wbrew opinii wciąż jest utrapieniem wiejskich gospodarstw. Nawet jeśli mówimy o gospodarstwach agroturystycznych. Do takich miejsc bowiem często przychodzą chore koty, sarny, lisy. Nie mamy na to wpływu, podobnie jak zarządcy i właściciele takich gospodarstw. We wsi zawsze znajdzie się ktoś, kto nie szczepi psów i kotów, w lesie w przypadku dzikich zwierząt wszystko jest możliwe. Łatwo o nieuwagę, która może doprowadzić do wieli niepotrzebnych kłopotów.

Jedyny taki rezerwat

Kiedy wjeżdżamy na wakacje, to szukamy sposobów, by choć część naszego wolnego czasu poświęcić naturze i bliskiemu kontaktowi ze zwierzętami. Jeśli urlop spędzamy z dziećmi w dużym mieście, to często wybieramy się do ogrodu zoologicznego i tam cieszymy się widokiem egzotycznych stworzeń. Zwierząt, których na co dzień nie spotykamy. Takich miejsc brakuje nad morzem, tam bowiem spotkać możemy jedynie ptactwo. Jest jednak jedno miejsce, gdzie możemy zobaczyć nieco więcej niż mewy. Chodzi tutaj o wyspie Wolin i Woliński Park Narodowy. Tam bowiem mieści się Rezerwat Żubrów.W owym rezerwacie oprócz rzadkich w Europie żubrów podziwiać można także sarny, dziki, jelenie i orła o charakterystycznym imieniu „Jurand”. Orzeł ten jest ślepy, taki się urodził. Gdyby nie rezerwat, zapewne niechybnie by zginął w okrutnym świecie przyrody. A pewno ten rezerwat odwiedzić warto w przypadku spędzania wakacji w Międzyzdrojach, lub Świnoujściu.

W symbiozie ze zwierzęciem

Nie ma na świecie bardziej przyjaznego zwierzęcia od konia. Jest to najbardziej inteligentne, wrażliwe i autentycznie empatyczne zwierze na świecie. Dorze jest mieć możliwość obcowania z końmi ponieważ każdorazowo przynosi to ukojenie i sprawia czystą przyjemność. Konie dają poczucie wolności i spełnienia. Kontakt z nimi uspokaja, wycisza i daje autentyczne poczucie błogości i rozluźnienia. Każdy kontakt z koniem, jego mądre spojrzenie, zapach, ruchy, wszystko to sprawia, że jeździec zapomina o otaczającej go rzeczywistości, problemach, pędzie do osiągania sukcesu i wszystkich swarach dnia codziennego. Liczy się tylko on i jego czterokopytny przyjaciel. Takie wspólnie spędzane chwile są bezcenne. Szczególnie jeśli towarzyszy nam doświadczony instruktor, który potrafi doskonale wprowadzić nas we wrażliwą końską naturę. Jeśli raz zdobędziemy zaufanie zwierzęcia powinniśmy się za wszelką cenę nigdy go nie stracić. Wtedy konie odpłacają się po tysiąckroć i dają nam tak niezwykłe poczucie swobody podczas jazdy, że nie da się tego naprawdę z niczym porównać. Budowanie więzi między jeźdźcem, a koniem powinno się odbywać po pierwsze systematycznie, a po drugie płynnie i naturalnie. T tymi zwierzętami naprawdę nie da się niczego osiągnąć siłą, bądź fałszem. Wystarczy natomiast stanowczość, przeplatana z łagodnością i mądrością, aby zwierze wykonało każdy, nawet najtrudniejszy manewr jaki będzie od niego oczekiwał siedzący w siodle jeździec. Ciągając za wodze i szarpiąc wędzidło w pysku konia, naprawdę niewiele osiągniemy. Natomiast mówiąc do zwierzęcia jednocześnie dając mu odpowiednie komunikaty naszym ciałem będziemy w stanie zrobić co tylko zapragniemy.

Wypoczynek idealny

Wypoczywać można na naprawdę wiele sposobów. Jednak coraz bardziej popularne jest po prostu oddawanie się pasji, która nas bez reszty pochłania. Wartościowe jest także to, ze coraz częściej tą pasją jest obcowanie ze zwierzętami i przebywanie w ośrodkach jeździeckich. Wielu ludzi decyduje się na jazdę konną dlatego, że po prostu wizualnie im się spodobała. Jednak tylko niewielu z tego rodzaju zapaleńców kontynuuje naukę i doprowadza ją do końca na przykład decydując się na zdawanie egzaminu, który kończy się uzyskaniem odznaki jeździeckiej. Wiele niskich kobietek śmieje się często, że wybrały jazdę konną, dlatego żeby na reszcie móc na kogoś popatrzeć z góry. Jednak prawda jest taka, że po prostu największe szczęście w świecie odczuwa się właśnie na końskim grzbiecie. Nic nie daje większego poczucia swobody i niebywałej wolności, niż galop na naszym wierzchowcu przez pola i łąki na wycieczce w terenie. Dobrze jest mieć pojęcie o rasach koni, ponieważ wtedy o wiele prościej jest nam pojąć ich naturę. Naprawdę nie ma dwóch takich samych koni, dlatego należy bardzo odpowiedzialnie podchodzić do wyboru rumaka, jeśli chcemy zakupić własnego. Nie bez znaczenia są także nasze umiejętności. Jeśli dopiero zaczynamy swoją przygodę z jeździectwem nie warto inwestować w młodego konia, ponieważ zwyczajnie może on młodego jeźdźca zniechęcić. Warto natomiast przemyśleć kupno spokojnego i wyrozumiałego, starszego konia, któremu nie będą przeszkadzały niewprawne ruchy początkującego i na pewno nie zrzuci go przestraszony ze swojego grzbietu.

Empatyczne i pełne wrażliwości

Mówi się że zwierzęta, to zwierzęta i nigdy ludźmi nie będą. Jest to oczywiście prawda, ale istnieją zwierzęta tak pełne empatii, zrozumienia i troski o człowieka, że nie raz są o wiele bardziej wrażliwe i troskliwe od ludzi. Mowa przede wszystkim o koniach. Nie ma bardziej wrażliwego, ogromnego i pięknego zwierzęcia na ziemi. Każdy koniarz, przyzna bez chwili namysłu, że konie są najwierniejszymi i przede wszystkim najmądrzejszymi ze zwierząt poddanych człowiekowi. Tak jak w każdym wypadku szczególnie oczywiście te od młodego przyzwyczajane do jednego pana są bardzo oddane i o wiele łatwiejsze w ujeżdżaniu. Bywa, że koń razem z jeźdźcem przygotowują się do zawodów. Wtedy bez znaczenia jest zaawansowanie jeźdźca. Tak czy tak na pewno będą musieli poświęcić naprawdę wiele godzin na przygotowania. Dla każdego jeźdźca bardzo ważne jest również to, żeby konie były odpowiednio ujeżdżone, ponieważ daje to poczucie bezpieczeństwa. Tak naprawdę każdy młody koń powinien przejść porządny, profesjonalny trening, tak aby po prostu nie zrobić krzywdy swojemu pierwszemu jeźdźcowi, albo partnerowi w zawodach jeździeckich. Bardzo istotne jest także to, aby konie cały czas były odpowiednio łagodnie traktowane, ponieważ wtedy najchętniej się uczą. Natomiast koń wobec którego używa się przemocy, tak naprawdę nigdy nie będzie w pełni ufał człowiekowi i tym samym na pewno nie bezie odnosił zadowalających wyników w jakichkolwiek zawodach. Warto od początku zastanowić się także nad rasa konia, na którym będziemy startowali, ponieważ ma to ogromny wpływ na rezultaty odnoszone podczas zawodów.

Uczyć się o zwierzętach hodowlanych

Hodowla jakiegokolwiek zwierzęcia nie jest sprawą prostą. Na pewno wymaga to dużego doświadczenia i przede wszystkim znajomości danego gatunku. Każda żywa istota bowiem ma swoje gatunkowe wymagania, ma swój sposób życia i rozmnażania. Czy to mówimy o rybkach w akwarium, czy też psach – za każdym razem nasze próby hodowlane musimy poprzeć stosowną wiedzą. Jeśli jej nie mamy, to zasięgnijmy rady fachowców, lub poszukajmy specjalistycznej literatury.Każdy, kto trzyma w domu jakieś zwierzę, nie musi być od razu hodowcą. Wprost przeciwnie, tego typu sprawy pozostawmy fachowcom. Sami z kolei opiekujmy się naszym małym stworzeniem najlepiej, jak tylko będziemy potrafili. Każde żyjątko bowiem potrzebuje stosownej opieki, troski. Musimy odpowiednio je karmić, dać możliwość gatunkowego rozwoju. Pies musi się wybiegać, kot musi mieć okazję do swoich drapieżniczych polowań. Chomik musi chomikować, mysz musi gryźć, papuga musi czasami polatać.

Dzieci z pieska się cieszą

Nie ma chyba dziecka, które nie marzyłoby o tym, by w domy był mały piesek. Dzieci bowiem pragną być opiekuńczymi, troszczyć się o kogoś, mieć swoje pierwsze obowiązki względem innego, żywego stworzenia. Piesek to także okazja do beztroskich zabaw i wygłupów.Jeśli mamy warunki i okazję ku temu, by przyjąć od wspólny dach pieska, to nie powinniśmy mieć oporów. Taki dar względem dziecka może się okazać niebywałym sukcesem rodzinnego życia. Pies bowiem nie musi oznaczać kłopotów i nadmiaru obowiązków. To ważne. Pies przecież może całkowicie odmienić i przy tym nad wyraz uwrażliwić nasze dziecko.Dziecko przy psie będzie się uczyło opiekuńczości. Psa bowiem trzeba będzie karmić, bawić się z nim, wyprowadzać na spacer. Oczywiście wszystko to kwestia tez wieku samego dziecka, ale na pewno pies potrafi zająć. Do tego dzieci często są podatne na przyjaźń ze strony czworonogów. A przyjaźni przecież nigdy zbyt mało.

Trening na lonży

Istnieje naprawdę wiele skutecznych sposobów na trenowanie umiejętności jeździeckich. Jednym z nich jest jazda na lonży pod czujnym okiem instruktora. Nie tylko małe dzieci tak właśnie zaczynają swoją przygodę z jeździectwem. Często lonża jest stosowana także dla doświadczonych jeźdźców kiedy na przykład pragnie się skorygować popełniane przez nich błędy. Trener wtedy ma stałą kontrolę nad koniem, a jeździec może skupić się tylko i wyłącznie na swoim ciele i popełnianych błędach, tak aby jak najszybciej je po prostu wyeliminować. Bardzo ważne jest także to, że trening na lonży może być przełamaniem oporu na przykład przed galopem, bezpośrednio po upadku. Każdemu, nawet najbardziej doświadczonemu jeźdźcowi może zdarzyć się wypadek. Nawet najwspanialej ujeżdżonego konia można łatwo spłoszyć, a wtedy rzadko kto ma możliwość utrzymania się w siodle. Często nie jest to mile przeżycie i zostaje psychiczna blokada w człowieku, a również koń nabiera podejrzliwości i staje się bardziej nieufny. Dlatego warto, po takim zdarzeniu powrócić na chwile na lonżę. Zarówno koń jak i jeździec szybko na nowo się ze sobą zintegrują i będzie im o wiele prościej nawiązać optymalną współpracę. Wielu trenerów uważa także, że pierwszy galop najlepiej przeprowadzić właśnie taki kontrolowany, bezpośrednio przy użyciu lonży. O wiele prościej jest się wtedy sprawić, ze zarówno jeździec, jak i koń poczują czego się od nich wymaga i prościej będzie uniknąć możliwych do popełnienia błędów. Ponadto przyniesie to na pewno zbudowanie pewności siebie u początkującego jeźdźca.

Papugi nie dają spać

Psy i koty to najbardziej popularne zwierzęta domowe. Są jednak tacy, którzy wybierają inne żyjątka, myszki, szczury, świnki morskie, króliczki miniaturki, rybki, chomiki i ptaki. Z tych ostatnich najpopularniejsze są papugi. Jeśli chcemy sprawić sobie zwierzątka w postaci właśnie takich ptaszków, to musimy wiedzieć o papugach kilka dość istotnych rzeczy.Papugi wymagają dosyć sporej uwagi i dużego wysiłku związanego ze sprzątaniem. Papużki faliste dla przykładu są takimi ptakami, które mają sporo małych piór i stosunkowo często je gubią. Male pierze więc może fruwać po całym pokoju i być przy tym nie lada utrapieniem. Podobnie jest wtedy, gdy papużki faliste jedzą ziarna proso. Zboże to jest specyficzne podczas łuskania i często łupiny pryskają poza klatkę i znów wracamy do problemu nieustannego sprzątania. Papugi są tez dosyć głośne. Nierzadko wraz z pierwszymi promieniami słońca stają się skrzekliwe i nie dają spać.

Zwierzęta i agroturystyka

Agroturystyka jest niezwykle ważną i bardzo popularną gałęzią turystyki. Wszystko za sprawa faktu, iż szukamy coraz chętniej miejsc, gdzie możemy odpoczywać w bliskości z natura. To dla nas niezwykle istotne, bowiem w szybkim tempie miejskiego życia jest nam coraz gorzej. Tęsknimy także za bliskością samych zwierząt. Pamiętamy je z czasów wizyt u babci i dziadka na wsi, wtedy to razem z dziadkami karmiliśmy kury i kaczki, hodowaliśmy kurczaki, młode indyki, perliczki i wiele innych. Dziś mało kto na wsi posiada trzodę chlewną, polskie rolnictwo bowiem jest na granicy upadku i niewiele stać na to, by rozwinąć gospodarstwo. To właśnie z tego powodu gospodarstwa agroturystyczne przezywają swój rozkwit. Tęskniąc za dawnymi czasami szukamy ciszy i bliskości przyrody. Szukamy ukojenia w bliskości zwierząt, jakichkolwiek – czy to dzikich, które widujemy na skrajach lasów, czy nawet hodowlanych. Ważne jest, by choć na chwilę zapomnieć o pędzących samochodach zakorkowanymi ulicami wielkich miast.

Słowiki nie śpiewają

Tak się jakoś utarło i wszyscy zgodnie twierdzimy, że najpiękniej śpiewającym ptakiem jest słowik. Wielu zatem decydując się na zwierzątko w domu kupuje słowika, zamyka go w klatce i liczy na fantastyczne śpiewy o poranku i do poduszki. Nie ma nic bardziej absurdalnego. Musimy bowiem wiedzieć, że śpiewający w klatce słowik to niezwykła rzadkość i należy uznać to za precedens w skali globalnej.Znajdujący się w niewoli słowik – i przede wszystkim śpiewający w niewoli słowik – to ogromna rzadkość. I nie mówimy tutaj o takim ptaku, który wychował się na wolności a do klatki trafił później. Nawet te słowiki, które rodzą się w hodowlach zazwyczaj nie śpiewają w klatkach. Owszem, ptaki te wydają dźwięki. Potrafią dać też próbki śpiewu, ale jest to wyłącznie namiastka tego, co rzeczywiście słowiki potrafią. Zanim więc zdecydujemy się na taki zakup, to dobrze to przemyślmy. Czasami same kanarki bardziej śpiewają, niźli legendarne słowiki.

Idealnie terapeuci

Sfrustrowany człowiek pojawiający się na stadninie, na pewno raz dwa zmieni swoje nastawienie. Żadne inne zwierzę nie wycisza tak doskonale i w tak szybkim czasie jak konie. Już samo szczotkowanie i siodłanie sprawi, że będziemy wyciszeni i skoncentrowani na tym co robimy. Ciche rżenie, zapachy stajni i czułość bijąca od konia, którym się zajmujemy robią swoje. Bardzo istotne jest to, że nawet najbardziej zbuntowane nastolatki po godzinie na stadninie wracają wyciszone, bardziej wrażliwe i odpowiedzialne. Każdorazowo obcowanie z koniem, uczy bowiem naprawdę przede wszystkim właśnie spokoju i pokory. Najważniejsze jest jednak to, że jazda konna jest najlepszym sposobem na rozładowanie wszelkich napięć i stresów z dnia codziennego. Nie od dzisiaj wiadomo i zostało to wielokrotnie udowodnione, że nawet najbardziej krnąbrny, złośliwy i wiecznie nie zadowolony nastolatek po godzinie spędzonej na stadninie staje się wyciszonym i wrażliwym młodym człowiekiem tak jak to zresztą często się wszędzie wspomina. Najbardziej optymalne jest właśnie to, że mamy możliwość jak najczęściej takich młodych ludzi na treningi wozić. Dzięki temu stają się po prostu bardziej zrównoważeni i spokojni, ponieważ konie naprawdę niczym wykwalifikowani i profesjonalni terapeuci wysokiej klasy wyciągają z ludzi ich największe nawet zmartwienia i frustracje, pozwalając im tym samym wypocząć idealnie. Najważniejsze jest jednak to, że zarówno dzieci, młodzież jak i dorośli kochają obcowanie z końmi. A jeszcze bardziej wartościowe jest to, ze zajęcia na stadninie uczą nie tylko jazdy, lecz na przykład teorii i wiedzy na temat ras koni.

Jedyne w swoim rodzaju

Jadąc pierwszy raz na stadninę koni bez najmniejszych wątpliwości zakochamy się bez pamięci w stajni i jej mieszkańcach. Nie ma nawet najmniejszej wątpliwości, że każdy, kto chociaż trochę obcował z końmi wie, jak bardzo potrafią one wyciszyć i jak naprawdę bez najmniejszego zdziwienia stuprocentowo zabierają od człowieka złe emocje. Wielu trenerów i opiekunów klubów jeździeckich często śmieje się, że godzina spędzona na stadninie jest równoznaczna z wieloma godzinami spędzonymi u terapeuty. I w dodatku jest to o wiele przyjemniejsze, co jest naprawdę czystą prawdą. Często wystarczy po prostu jeden jedyny raz spróbować i nigdy nie będzie się chciało przestać. Konie same w sobie, jako niepowtarzalne zwierzęta, błyskawicznie podbijają ludzkie serca. W dużej mierze pewnie dlatego, że od wieków były z ludźmi związane. I właśnie dla wielu ludzi jazda konna ma znaczenie terapeutyczne, a rasy koni są dla nich już całkiem nieważne, chociaż bywają przydatne. Sportowcy i profesjonaliści, oraz hodowcy przykładają wagę do tego jakie konie posiadają ponieważ od tego jest uwarunkowany ich sukces. Jednak większa część ludzi naprawdę nie zwraca na to najmniejszej uwagi. Najbardziej istotne jest tylko i wyłącznie przeżycie czegoś wyjątkowego, niesamowitego i pozwolenie całemu swojemu organizmowi po prostu wypocząć. Wtedy najbardziej efektywnie będziemy potrafili zachowywać się w ciągu kolejnych czekających nas dni. Na stadninie, bez względu na nasz poziom zaawansowania, jesteśmy w stanie wypocząć tak jak nigdzie indziej na świecie.

Wędkowanie a bliskość z naturą

Jedną z największych pasji mężczyzn jest wędkarstwo. Kiedy tylko przychodzą ciepłe dni, to nad wodami można spotkać dziesiątki moczykijów. I nie zawsze chodzi już tylko o sam połów, ale o spokój, ciszę, odpoczynek i kontakt z naturą. Dla wielu wędkarzy połowy wiążą się jeszcze z innymi wrażeniami i doświadczeniami. Chodzi tutaj przede wszystkim o przypadkowe spotkania w dzika zwierzyną.Nasze jeziora często położone są nieopodal lasów, większość z nich oddalonych jest od miejsc zamieszkania dość znacznie. Takie wody nawiedzają dzikie zwierzęta. Jelenie, dziki, borsuki, lisy, dzikie ptactwo jak kaczki, orły, sowy, kormorany, czy też czaple. Obserwowanie takich zwierząt wiąże się z wieloma emocjami. Zobaczyć bowiem takie istoty, które na co dzień żyją na wolności w dzikich lasach, tajemniczych borach to niesamowita sprawa. Jeśli więc lubimy wędkować, mamy trochę czasu w wakacje i nie zależy nam tylko i wyłącznie na samych rybach, to szukajmy akwenów wodnych położonych nieopodal lasów. Kto wie, kogo spotkamy nad wodą.

Inteligentni przyjaciele ludzi

Każdy kochający zwierzęta, na pewno zachwyci się możliwością spędzenia czasu przy koniach. Są to niebywale atrakcyjne zwierzęta, a obcowanie z nimi daje wiele radości. Dlatego właśnie staramy się jak możemy najczęściej jeździć do swoich ulubionych ośrodków jeździeckich. Wyjątkowe znaczenie ma oczywiście posiadanie własnego konia. Jeśli jednak dopiero decydujemy się na zakup, powinniśmy po pierwsze doskonale zapoznać się z rasami koni. Dzięki temu będziemy o wiele bardziej spokojni i przede wszystkim swobodni w kontakcie z naszym pupilem. Konie są najwierniejszymi i przede wszystkim najmądrzejszymi ze zwierząt poddanych człowiekowi. Szczególnie te od młodego przyzwyczajane do jednego pana są bardzo oddane. Jeśli koń razem z jeźdźcem przygotowują się do zawodów, na pewno będą musieli poświęcić naprawdę wiele godzin na przygotowania. Bardzo ważne jest również to, żeby konie były odpowiednio ujeżdżone. Każdy młody koń powinien przejść porządny trening, tak aby po prostu nie zrobić krzywdy swojemu pierwszemu jeźdźcowi, albo partnerowi w zawodach. Bardzo istotne jest także to, aby konie cały czas były odpowiednio łagodnie traktowane. Koń wobec którego używa się przemocy nigdy nie będzie w pełni ufał człowiekowi i tym samym na pewno nie bezie odnosił zadowalających wyników w jakichkolwiek zawodach. Każda jazda i każdy trening ze swoim ulubieńcem, powinien być przede wszystkim wspaniałą i rozluźniającą zabawą. Tylko w ten sposób odniesie się najlepsze efekty. Dzięki takiemu podejściu koń nabierze zaufania i szacunku, a jeździec nauczy się pokory.

Wspaniałe zwierzęta

Wspaniale jest obcować ze zwierzętami. Są one w stanie nauczyć nas szacunku, pokory i na nowo pozwolić nam odkrywać małe przyjemności. Najważniejsze jest jednak to, że jazda konna jest najlepszym sposobem na rozładowanie napięć i stresów. Już od dawna wiadomo, że nawet najbardziej krnąbrny, złośliwy i wiecznie nie zadowolony nastolatek po godzinie spędzonej na stadninie staje się wyciszonym i wrażliwym młodym człowiekiem. Dlatego właśnie trzeba jak najczęściej takich młodych ludzi na treningi wozić. Dzięki temu stają się po prostu bardziej zrównoważeni i spokojni, ponieważ konie niczym wykwalifikowani terapeuci wyciągają z ludzi ich największe nawet zmartwienia i frustracje, pozwalając im tym samym wypocząć idealnie. Dobre jest także to, ze poza przyjemną jazdą w ośrodku jeździeckim nauczy się także wiedzy teoretycznej. Zarówno na temat koni, ras koni, anatomii sprzętu jeździeckiego, siodłania i wielu czynności pielęgnacyjnych. Każdorazowo, nieważne czy zajęcia są teoretyczne czy praktyczne, na pewno przyniosą wiele zadowolenia. A to przede wszystkim dlatego, że nieważne co będą dzieciaki robiły zawsze się wyciszą. Kontakt z końmi i stadniną taki właśnie jest. Daje możliwość stworzenia sobie swojego własnego świata, swojej wyjątkowej i bezpiecznej przestrzeni. Dlatego nastolatki w szczególności tak bardzo lubią się chować w swoim azylu. Jazda konna, nauka teorii i wszystko co się z ośrodkiem jeździeckim wiąże jest niebywale pozytywnie wpływającym na dziecko. Dlatego warto od małego dzieciaki zarażać miłością do koni.

Łagodne konie

Nie ma chyba na świecie bardziej wrażliwego i łagodnego stworzenia jakim jest koń. Dlatego trzeba przykładać wszelkich starań aby nie złamać zaufania naszego konia. Wtedy bowiem będzie bardzo trudno nam do niego dotrzeć. Wielu ludzi, oczywiście przede wszystkim zapalonych koniarzy, uważa że nie ma na świecie bardziej wartościowej czynności od jazdy konno i dlatego właśnie nic nie daje większego poczucia swobody i niebywałej wolności od oczyszczającego galopu na naszym własnym, prywatnym koniku, przez pola i łąki na wycieczce w terenie, albo na samotnej wyprawie. Bardzo wskazane jest mieć pojęcie o rasach koni, ponieważ wtedy o wiele prościej i przyjemniej, jest nam pojąć ich naturę. Zresztą dla prawdziwego miłośnika koni jest to tak samo interesujące jak sama jazda. Każdy dobrze wie, że nie ma dwojga takich samych ludzi i tak samo jest jeśli chodzi o konie. Naprawdę nie ma dwóch takich samych koni, dlatego należy bardzo odpowiedzialnie podchodzić do wyboru, jeśli faktycznie chcemy zakupić własnego. Bardzo ważne i wyjątkowe znaczenie mają posiadane przez nas umiejętności jeździeckie. Kiedy się okazuje, że dopiero zaczynamy swoją przygodę z jeździectwem nie warto inwestować w młodego konia, ponieważ zwyczajnie może on młodego jeźdźca zniechęcić. PO prostu młode konie, nie do końca ujeżdżone nie potrafię reagować na sprzeczne sygnały wysyłane przez niewprawnego jeźdźca i po prostu się płoszą. A spłoszony koń bywa groźny. Lepiej jest więc stanowczo zapobiegać niż leczyć, ponieważ upadek z końskiego grzbietu naprawdę może być groźny.

Szybkie rumaki

Wszystko co wiąże się z końmi jest obecnie coraz bardziej popularne. Konie sprawiają, że człowiek jest w stanie niebywale szybko się rozluźnić i zapomnieć o wszystkich dręczących go problemach i kłopotach. Nie bez powodu konie są uważane za zwierzęta o niebywałej sile terapeutycznej. Samo patrzenie na konie sprawia wiele radości i daje naprawdę ogromne poczucie satysfakcji. Kiedy na przykład obserwuje się niebywale szybkie rumaki, człowiek jest naprawdę pod ogromnym wrażeniem potęgi tego przepięknego zwierzęcia. Bardzo wielkie znaczenie mają odpowiednio dobierane rasy koni. Dzięki dobrze dobranym rumakom, można naprawdę wspaniale poradzić sobie w najróżniejszych sytuacjach. Tylko od nas przecież zależy czy mamy ochotę na szalony galop, czy na spokojną wycieczkę w terenie. Najważniejsze jednak zawsze jest to, że konie po prostu bardzo nas rozluźniają. Potrafią nawet najbardziej zbuntowanego nastolatka nawrócić i zrobić z niego wrażliwego młodego człowieka. Każdy jest w stanie docenić ogromną potęgę wspaniałych koni. Od samego patrzenia na te zwierzęta człowieka ogarnia błogi spokój. Jesteśmy zafascynowani tym jak się poruszają, jak wspaniale dźwięki wydają ich kopyta i jak ogromną grację posiadają te olbrzymie i niebywale łagodne zwierzęta. Dobrze jest wiedzieć, że odpowiednio dobrana rasa konia może sprawić, że od najmłodszych lat dziecko zakocha się w jeździe i wszystkim co jazda ze sobą niesie. Dlatego warto obcować z tymi wspaniałymi zwierzętami i znać się na ich rasach.

Ukleja

Ukleja – ryba z rodziny karpiowatych, najczęściej zamieszkuje rzeki, kanały i jeziora. Jest to mała ryba, rośnie maksymalnie do 20cm mając przy tym 40g wagi. Najczęściej poławiana ukleja przez wędkarzy ma 15-18cm i 30-35g wagi. Stada mniejszych ukleji żeruje w płytszych partiach wody, zaś większa ukleja w niższych partiach, jednak rzadko kiedy pływa głębiej niż 1,5m. Posiada bardzo delikatne, łatwo odpadające łuski po kontakcie z ludzką ręką, ma wydłużone ciało, srebrne ubarwienie. Ukleja ma bardzo delikatny pyszczek i łatwo ulega naderwaniu, zniszczeniu przy jedzeniu. Ukleja żyje tylko i wyłącznie w stadzie odżywiając się planktonem jak i różnego rodzaju owadami, larwami ochotki, komarami itp. Ukleja tarło odbywa w płytkich, najczęściej przybrzeżnych odcinkach rzek, jezior i kanałów, najlepiej na kamienistym dnie. Tarło trwa od mają do czerwca. Jedna dorosła samica składa nawet 8000 jaj. Ukleja zważywszy na swój nie duży rozmiar jest bardzo łatwym łupem dla drapieżców m.in szczupaka, sandacza. Wędkarze używają ukleji jako żywej przynęty tzw. „żywca” łowiąc drapieżne ryby. Dzięki uklei w ostatnich latach wędkarze na zawodach mają olbrzymie wyniki. Rekord świata w połowie uklei to 515 sztuk na godzinę! Rekord ten ustanowił wędkarz klubu SENSAS. Teraz wędkarze używają jego zanęty która nazywa się „record 515” na pamięć tego olbrzymiego wyniku którego zazdroszczą wszyscy wędkarze z całego świata.

Radość z posiadania konia

Kiedy miłość do konia jest tak ogromna, że z niczym innym nie może się równać, warto przemyśleć nabycie własnego rumaka. Kiedy jesteśmy pewni, że będzie nas stać na utrzymanie konia i na to aby po prostu na nim jeździć warto zdać sobie sprawę także z tego, że niezależnie od rasy, najważniejsze to pamiętać o tym, aby rumaka wybierać pod jeźdźca, a nie odwrotnie. W każdym przypadku i bez najmniejszej wątpliwości to koń powinien być dostosowany do jeźdźca, a nie jeździec do konia. Dlatego właśnie kierując się tą zasadą żywiołowe młode ogiery są niewskazanym wyborem dla początkujących, ponieważ zamiast miłości może się narodzić strach i zniechęcenie na przykład przez upadek z końskiego grzbietu. Warto dłuższą chwile poświecić na to, aby dowiedzieć się o rasach koni jak najwięcej i wybrać odpowiedzialnie i świadomie. Bardzo ważne jest także to, żeby konia jak najczęściej odwiedzać. Wtedy na pewno będzie on szczęśliwym i przede wszystkim zdrowym i zrównoważonym zwierzęciem. Każdy jest w stanie potwierdzić, że dzięki dobrze dobranym koniom, można naprawdę wspaniale poradzić sobie w najróżniejszych sytuacjach, nieważne czy tych związanych z zawodami, czy tylko i wyłącznie z rekreacją. Trzeba sobie po prostu zdawać sprawę z tego, że tylko od nas przecież zależy czy mamy ochotę na szalony galop, czy na spokojną wycieczkę w terenie. Najważniejsze jednak zawsze jest to, że konie po prostu bardzo nas rozluźniają. Dzięki swojej mocy, nawet najbardziej zbuntowanego nastolatka nawrócić i zrobić z niego wrażliwego młodego człowieka.

Różnice w budowie dinozaurów

Jak już wiesz dinozaury różniły się między sobą przede wszystkim rozmiarem oraz wagą. Istniały bardzo małe dinozaury, dużo mniejsze od człowieka oraz olbrzymy, które ważyły kilkadziesiąt ton. Ponadto dinozaury dzielą się na dwie grupy: gadzio miednicze oraz ptasio miednicze. Zasadniczą różnicą między tymi dinozaurami było ułożenie ich kości łonowej. Dinozaury gadzio miednicze posiadały kość łonową, która jest skierowana do przodu. Dinozaury ptasio miednicze natomiast posiadają kość skierowaną do tyłu. Wiesz również, że dinozaury dzielą się na mięsożerne oraz roślinożerne. Te pierwsze, czyli drapieżniki miały bardzo prosty układ trawienny. Stały one na dwóch nogach, ponieważ ich ogromny i masywny ogon równoważył postawę tych olbrzymów. Dinozaury roślinożerne miały zazwyczaj postawę czteronożną. Dinozaury mięsożerne charakteryzowały się także ogromną szczęką o dużej mocy. Była ona ponadto wyposażona w ostre zęby. Wszystko oczywiście po to, aby skuteczniej i szybciej zabijać oraz pożerać swoje ofiary.

Najczęściej spotykamy ptaki

Kiedy uciekam z miasta nad wodę, by w ten sposób odpocząć od trudów codziennego życia, to najczęściej udaje się nam zrelaksować. Woda ma to do siebie, że odstresuje, jej obecność dziwnie nas koi. W tym wszystkim niezwykle ważna jest też obecność innych elementów natury i świata przyrody. Ze zwierząt najczęściej mamy do czynienia z dzikim ptactwem. Nad woda jest ich bowiem najwięcej.Czy to morze, czy rzeka, czy jezioro… wszędzie spotykamy ptaki. Są to mewy, rybitwy, dzikie kaczki, kormorany, perkozy, czaple, łabędzie – czarne i pospolite, białe. Nad jeziorami położonymi nieopodal lasów spotkać też możemy ptaki drapieżne: sokoły, orły, jastrzębie, myszołowy i sowy. Często na te stworzenia nie zwracamy większej uwagi, ptaki wszak nam towarzyszą dość często pod postacią wróbli, jaskółek, gołębi, kosów. Docenilibyśmy te stworzenia dopiero wtedy, kiedy by ich nad woda zabrakło. Nie ma się co oszukiwać, ptactwo to ważny element naszej codzienności i naszych wakacji nad wodą.

Wilki i niedźwiedzie

Wilki od stuleci stanowiły negatywnych bohaterów bajek i podań. Choć słynny wilk od Czerwonego Kapturka działał w pojedynkę, wilki to zwierzęta stadne, polujące z reguły całymi watahami. Są dzikimi krewniakami naszych domowych psów, jednak silniejszymi od nich i bardziej agresywnymi. Wilki to jedne z największych ssaków, obok żubrów i niedźwiedzi, zamieszkujących polskie lasy. Spotkać można je w parkach narodowych, choć… w ich środowisku naturalnym lepiej ich w ogóle nie spotykać. Niedźwiedzie uznaje się za jedne z najbardziej sympatycznych stworzeń na świecie. Wbrew temu, co mogą jednak sugerować bajki o Kubusiu Puchatku, lub nasze polskie wieczorynki z Misiem Uszatkiem, są to dzikie zwierzęta, do których lepiej jest się nie zbliżać. Niedźwiedzie zamieszkują położone w górach tereny leśne, jednak ich szczególna odmiana – charakteryzujące się białym futrem niedźwiedzie polarne, egzystują w terenach arktycznych. Ulubionym przysmakiem niedźwiedzi są ryby, zwłaszcza łososie. W swoim środowisku naturalnym są z reguły największymi zwierzętami i poza ludźmi nie mają naturalnych wrogów.

Utrzymywanie akwarium

Jeśli już udało nam się założyć akwarium zakupić odpowiednie ryby, należy pamiętać o następujących podstawowych czynnościach:
1. Ryby dorosłe karmimy jeden raz lub dwa razy na dzień, dawkami pokarmu by mogły je spożyć w przeciągu kilku minut w sytuacji gdy mamy do czynienia z pokarmem żywym, powinniśmy pozwolić poświecić rybie na ten posiłek kilkanaście minut. Ważne jest to dlatego gdyż pokarm który nie został skonsumowany brudzi środowisko naturalne ryb i może je doprowadzać do chorób..
2. Mniej więcej co tydzień powinniśmy usuwać z dna akwarium wszelkie nieczystości oraz usunąć z akwarium około 20% wody po czym taką samą ilość jaką zabierzemy, dolać nowej świeżej i czystej wody.
3. Czyszczeniem filtra zajmujemy się wtedy gdy widzimy że jest to niezbędne do jego właściwego funkcjonowania.
Codziennie powinniśmy poświęcać około 10 min na przyglądanie się naszemu akwarium aby móc dostrzec we wczesnym stadium wszelkie niepokojące nas defekty.

Zagłada dinozaurów

Ponad 65 milionów lat temu nastąpiła wielka i niespodziewana zagłada dinozaurów. Przetrwały wtedy tylko większość ryb, płazów, krokodylów, żółwi oraz ssaków łożyskowych. Wielkie dinozaury wyginęły bezpowrotnie. Do dziś dnia przyczyną takiego unicestwienia tych zwierząt nie jest jasne. Najprawdopodobniejszą przyczyną jest upadek na Ziemię ciała niebieskiego, najprawdopodobniej w zatoce meksykańskiej. Chmura pyłu jaki powstał w ten sposób zagrodził promieniowaniu słonecznemu dostęp do naszej planety. W takich sytuacjach, bez światła słonecznego ginęły rośliny oraz zwierzęta. Drobne zwierzęta natomiast przetrwały, ponieważ żywiły się padliną, szczątkami roślin oraz nasionami. Istnieją również inne tezy, które poruszają ten właśnie temat. Jedna z nich jako przyczynę wyginięcia tych dużych zwierząt widzi jako masowe erupcje wulkanów. W konsekwencji miały one podobny rezultat, co uderzenie meteorytu na naszej planecie. Wszystkie dinozaury, które w tamtych czasach były królami na planecie zginęły. Rozpoczęła się era ssaków.

Dążąc do doskonałości

Dla każdego jeźdźca, nieważne czy jest amatorem, czy doświadczonym koniarzem bardzo ważne jest systematyczne trenowanie posiadanych umiejętności. Dlatego właśnie jeźdźcy na całym świecie dążą do osiągnięcia doskonałości i płynności w kontakcie ze zwierzęciem. Tak jak w każdej dziedzinie naszego życia, tak i tutaj ważna jest po prostu systematyczność. Bez wysiłku nie jest możliwe osiągnięcie pożądanych rezultatów. Jak to się powszechnie mówi „trening czyni mistrza” i tak właśnie jest jeśli chodzi o profesjonalna jazdę konną. Szczególnie jeśli celem jeźdźca jest zdobycie odznak jeździeckich i możliwość brania udziału w zawodach konnych. Swoją przygodę z jeździectwem najczęściej zaczyna się już jako sześcioletnie lub siedmioletnie letnie dziecko. Czasami nawet wcześniej, wszystko zależy od tego jak rozwinięty jest maluch stawiający swoje pierwsze kroki w ośrodku jeździeckim. Ważne jest inteligentne podejście trenera, tak aby tego maluszka nie zniechęcić, lecz wręcz przeciwnie zarazić miłością do koni i jazdy konnej. Wtedy treningi przepływają naprawdę sprawnie i niebywale płynnie. Dziecko jest bardziej elastyczne od dorosłego i znacznie szybciej nabierze prawidłowych, profesjonalnych nawyków i postawy jeździeckiej. Prościej jest również korygować popełniane błędy i nauczyć płynnego galopu, ponieważ dziecko naturalnie porusza się wraz z ruchami końskimi i nie usztywnia się w krzyżu tworząc wrażanie podskakiwania w siodle. Dlatego właśnie treningi do doskonałości najlepiej zacząć jak najwcześniej.

Dzikie można spotkać…

Współcześni Polacy mają coraz bardziej wyszukane pasje. Jedną z nich jest dążenie do bliskości z naturą i przyrodą. W tym miejscu warto zaznaczyć, że same spacery po lesie to jeszcze nic wielkiego. Lubimy bowiem mieć bliski kontakt ze zwierzętami, a jeśli zobaczymy takie stworzenie, które zazwyczaj żyje na wolności, a nie w zagrodzie u sąsiada, to mamy przeogromną radochę. Gdzie szukać takich zwierząt?Najodpowiedniejsze są oczywiście ogrody zoologiczne, tam jednak często zwierzęta nie mieszkają w swoich środowiskach naturalnych. Odpowiednikiem takich ogrodów są wszelkiego rodzaju safari (jak w Świerkocinie, pod Gorzowem Wielkopolskim), czy też rezerwaty (jak w przypadku Rezerwatu Żubrów na wyspie Wolin). Często też idziemy do lasu, wdrapujemy się na ambony myśliwych i w ciszy przyglądamy się pobliskim polanom. Często możemy zobaczyć dziki, sarny, jelenie i lisy. Z dzikiego ptactwa najczęściej spotykamy jastrzębie, orły bieliki, sowy i myszołowy. Jest co podziwiać.

Lin

Lin – jest to ryba z rodziny karpiowatych, w których występuje jako gatunek Tinca, jest rybą słodkowodną. Lin ma dużo śluzu na skórze w którym są usadowione bardzo głęboko drobniutkie łuski ryby. Ryba ta ma charakterystycznie zaokrąglone wszystkie płetwy, grzbietowe brzuszne i boczne. Lin ma mały pyszczek, delikatnie skierowany ku górze, zaś w kącikach posiada pojedyncze wąsiki. Lin żyje zazwyczaj w stawach i jeziorach, preferuje zarośnięte zbiorniki gdzie może kryć, rzadziej zamieszkuje rzeki czy kanały. Często hodowany w stawowych gospodarstwach do sprzedaży. Lina można spotkać dosłownie w całek Europy, a nawet, co by się wydawało dziwne, w słonych wodach na przykład zlewiskach morza Bałtyckiego. Istnieje również odmiana lina, który służy jako ryba ozdobna, ma czerwono-żółtą kolorystykę ciała, nazywamy go linem złotym. Lin w polskich wodach najczęściej rośnie do 40cm więc takie ryby są najczęściej łowione przez wędkarzy polujących na lina. W Rumuni, na Węgrzech łowi się liny nawet o długości 70cm i 6kg wagi!!. Liny żywią się roślinnością podwodną, różnego gatunku o niewielkim rozmiarze zwierzętami dennymi. Lin zimę spędza w bardzo dziwny sposób, podobnie jak np. karaś, całą zimę spędza śpiąc głęboko w mule. Opisywana ryba właściwie żeruje całą dobę, jednak najbardziej aktywna jest nocą i wczesnym rankiem. Tarło lina zaczyna się mniej więcej 15czerwca. Ilość jaj jest zależna od jej wagi, obliczamy że samica składa 300tysięcy jaj na 500g wagi swojego ciała, wszystkie jaja przyklejają się do podwodnych roślin. Młode wylęgają się z jaj bardzo szybko bo już po 3 dniach, po 4 latach swojego życia osiągają dojrzałość płciową.

Sport idealny

Nie ma ludzi takich samych, każdy jest inny. Cechuje nas różnorodność potrzeb, pragnień i oczywiście sytuacji przynoszących nam radość, ukojenie i satysfakcję. Istnieje jednak duże prawdopodobieństwo, że jeśli ktoś raz spróbuje jazdy konnej pokocha ją całym swoim sercem. Obcowanie z jednymi z najmądrzejszych zwierząt przynosi niebywałe ukojenie i sprawia wiele radości. Konie potrafią ukoić najbardziej zdruzgotane nerwy i przynieść spokój, o jakim do tej pory nawet się nie marzyło. Dlatego właśnie czasem warto postawić na coś nowego i na przykład spróbować udać się na pierwszą lekcję jazdy konnej. Wybierając ośrodek należy zwracać uwagę, na to czy zwierzęta są zadbane, spokojne i czy instruktor jest w stanie spełnić nasze wymagania. Stadniny cechuje właśnie przede wszystkim niebywały spokój i poczucie bezpieczeństwa. Nagle człowiek jest się w stanie przenieść w całkiem inną rzeczywistość, pozbawioną zgiełku i pędu. Jeżdżąc konno ćwiczy się każdą partię mięśni ciała, nabywa się prawidłowej postawy i nigdy nie garbi pleców, co jest zbawienne jeśli chodzi o budowanie dobrych nawyków wśród najmłodszych i nastolatków. Ponadto takie lekcje są w stanie nauczyć pokory i zrozumienia dla otaczającej rzeczywistości, natury i zwierzęcego charakteru. Wspaniały sport przynoszący wiele korzyści jest jedynym w swoim rodzaju. Równie dobrze można trenować w zamkniętej hali jeździeckiej, na padoku, czy w terenie. Każdy sposób jest dobry i każdy przynosi niebywałe i na pewno niezapomniane wrażenia.

Zwierzątko a rodzinne wakacje

Lubimy, kiedy w naszych domach jest życie zwierzęcia, które towarzyszy naszemu – ludzkiemu. Lubimy ptaki, gady, gryzonie i czworonogi. Nie zawsze wyjeżdżając na wakacje możemy zwierzątka wziąć ze sobą. Podróże z akwarium byłyby wszak niezwykle uciążliwe, podobnie jest z gryzoniami. Ale niekiedy mamy okazję zabrać naszych milusińskich ze sobą na wakacje. Tak jest, gdy mamy kota lub psa i jedziemy na camping, biwak, czy też do rodziny na wieś.Jeśli możemy spędzić rodzinne wakacje razem z domowym zwierzątkiem, to tak zróbmy. Nie pozostawiajmy naszych milusińskich ma pastwę „naszego urlopu”. Na pewno naszym – zwłaszcza – czworonogom przyda się kontakt z naturą i dziką przyrodą. Co może być lepszego dla naszego pieska, jeśli nie możliwość wybiegania się na nieograniczonym ulicami terenie? Tak samo cieszył się będzie nasz kot, możliwość spokojnego spaceru, wykazania się umiejętnościami polowania, możliwość obudzenia swoich instynktów drapieżnika niewątpliwe będzie dla naszego kota niezwykła przygodą.

Roślinożercy

Najmniej agresywnymi dinosaurami były dinozaury roślinożerne. Jadły one tylko rośliny, nie były więc one drapieżnikami, nie musiały zabijać innych dinosaurów choć same były często celem drapieżników. Najpopularniejszymi dinosaurami roślinożernymi były zauropody. Charakteryzowały się one długimi szyjami. Natura tak je ukształtowała po to, aby mogły one jeść liście z często wysokich drzew i roślinności, które były szczególnie popularne w faunie tamtych czasów. Największe dinozaury sięgały wysokości 40 metrów i ciężaru stu ton. Dinozaury te miały bardzo małe głowy, które były usadowione na wysokich szyjach. Efektem tego były bardzo zabawne dinosaury, które jednak były doskonale przystosowane do życia w tak trudnych czasach. Musiały one jeść przez cały czas, aby ich organizm mógł funkcjonować. Ich życie polegało na ciągłym jedzeniu i podróżowaniu w poszukiwaniu tego właśnie jedzenia. Jak nie trudno się zdziwić mózgi takich potworów były bardzo małe. Zazwyczaj mózgi ważyły około kilogram, podczas gdy całe ciało ważyło kilkadziesiąt ton. Różnica bardzo duża.

Majazaura

Majazaura – dinozaur ten był bardzo nietypowym gadem, spróbuję to wyjaśnić w dalszej części wypowiedzi. Majazaura była nazywana dobrą matką ponieważ istnieją pojejżenia iż bardzo opiekowała się swoim potomstwem. Dinozaur ten w bardzo dziwny sposób składał jaja. Kopał duże gniazdo w mule a następnie wrzucał różnoraką, miękką roślinność a następnie na wyścielone miejsce składał jaja. Dorosła samica składała nawet 30 jaj. Majazaura wysiadywała jaja podobnie jak kura, siedziała na nich ogrzewając je swoim ciałem, zaś samiec stał na straży i pilnował aby inne gady nie dostały się do gniazda w celu zjedzenia jaj. Te dinozaury były bardzo przyjacielskie, żyły w wielkich stadach dlatego inne gady miały bardzo utrudniony atak. Oprócz tego, przyjacielskie matki bardzo sobie pomagały. Kiedy matka wysiadująca jaja chciała iść po pokarm, druga Majazaura wysiadywała jaja a matka szukała pokarmu. Dinozaury te poruszały się na dwóch, tylnich nogach a długi ogon trzymały wyprostowany z tyłu swojego ciała. Majazaura miała około ośmiu do dziewięciu metrów długości i około trzech metrów wysokości. Była niewątpliwie dużym dinozaurem. Majazaura jako jedne z nielicznych potrafił pływać, poruszały się w wodze za pomocą sprawnego ogona. Majazaura żyła około dziewięćdziesiąt – osiemdziesiąt milionów lat temu w górnej Kredzie.

Grunt to charakteryzacja.

Rybę-krokodyla zdradza tylko wydłużony pysk i płetwy. Nawet jej bardzo wyłupiaste oczy na szczycie głowy zostały świetnie zamaskowane. Ryba świetnie przystosowała się do swojego usposobienia: ponieważ nie pływa najlepiej to wygląd pozwala jej czekać na ofirę w ukryciu. Ryba jest świetnie przystosowana do chowania się na dnie, wśród alg, jednak na rafie koralowej byłaby już sensacją. Świetna w dziedzinie kamuflarzu jest również pewna meksykańska ćma, której skrzydał są pokryte plamkami, imitującymi plamy wystepujące w naturalnym środowisku jej życia, dzięki czemu świetnie wtadpia się tło. Potrafią one naśladować nawet teksture otozenia, na ich skrzydałach o rozpiętości od ośmiu do osiemnastu centymetrów widnieją drobne zgrubienia naśladujące żyłki liści, czy chropowatość kory. Kiedy lelek przycupnie w swoim gnieździe jest prawie nie do rozpoznania. Ciemne plamki na upierzeniu czynią go niewidocznym wśród opadłyh liści i cien rzucanych przez drzewa. Lelkowe piórka są w kolorach brunatnych, sarych i beżach, co jest zsługą pigmentów z rodziny melanin. Komórki skóry odpowiedzialne za jej kolor syntetyzują melaninę z obecnego we krwi aminokwasu – tyrozyny. Kalifornijski gatunek lelka, nie dość, że z wyglądu podobny do skał, to jeszcze w czasie zimny zamiast przykładnie odlecieć do ciepłych krajów jak inne ptaki, popada w stan hibernacji, jego ciało zastyga w bezruchu i spada jego temperatura, nie sposób wtedy odróżnić go od kamienia.

Niepowtarzalne i wyjątkowe zwierzęta

Każdy pasjonat jazdy konnej bez zastanowienia zawsze i wszędzie, o każdej porze dnia i nocy odpowie, że najlepiej jest po prostu obcować z końmi.; Są najbardziej empatyczne, inteligentne i doskonale wklejają się w nastrój swojego pana. Nie ma na świecie bardziej wartościowej czynności od jazdy konno i dlatego właśnie nic nie daje większego poczucia swobody i niebywałej wolności od oczyszczającego galopu na naszym własnym, prywatnym wierzchowcu przez pola i łąki na wycieczce w terenie. Dlatego idealnie jest po prostu mieć pojęcie o rasach koni, ponieważ wtedy o wiele prościej i przyjemniej, jest nam pojąć ich naturę. Tak jak nie ma dwojga takich samych ludzi tak i naprawdę nie ma dwóch takich samych koni, dlatego należy bardzo odpowiedzialnie podchodzić do wyboru rumaka, jeśli chcemy zakupić własnego. Wyjątkowe znaczenie mają nasze umiejętności jeździeckie. Dlatego jeśli dopiero zaczynamy swoją przygodę z jeździectwem nie warto inwestować w młodego konia, ponieważ zwyczajnie może on młodego jeźdźca zniechęcić. I tak właśnie zarówno konie uczą dużo swoich właścicieli, jak i właściciele wiele uczą się od koni. Każde dziecko przebywające wśród koni i mające wobec nich obowiązki od razy stanie się bardziej odpowiedzialne, sumienne i po prostu chętne do pomocy, ponieważ wszystkie czynności wykonywane przy swoim koniu, są niepowtarzalne, wyjątkowe i jedyne w swoim rodzaju. Wyjątkowe w miłości do koni, jest również to, że zawsze jest to miłość stuprocentowo odwzajemniona. Przepełniona pasją i namiętnością do wspólnych wypraw.

Gdzie je można zobaczyć?

Lubimy współżyć z naturą. Niewiele mamy z nią w ostatnich czasach wspólnego, wszystko za sprawa mieszkania w dużych miastach, gdzie z przyrody i natury mamy jedynie parki – i to często dość mocno zaśmiecone i zdewastowane. Ciężko także w takich parkach o bogatą faunę i florę. Roślinność to zazwyczaj tylko drzewa i trawa, ze zwierząt najczęściej spotkać można ptaki i wiewiórki. Gdzie szukać większej ilości zwierząt w wielkich aglomeracjach miejskich?Jeśli w mieście jest ogród zoologiczny, to nie ma większego problemu. Ale takich ogrodów w Polsce jest niewiele. Wrocław, Poznań, Warszawa, Trójmiasto, Kraków, Chorzów… w innych miastach na egzotykę zwierzęcą nie mamy co liczyć, mało tego, nie możemy nawet liczyć na obejrzenie i spotykanie zwierząt nieegzotycznych – poza bezpańskimi kotami i psami. Jeśli chcemy zobaczyć zwierzęta, to czeka nas podróż na wieś, tam bowiem czasami można jeszcze znaleźć gospodarstwo agroturystyczne ze zwierzętami hodowlanymi.

Treningi na hali

Zapaleni jeźdźcy nigdy nie chcą rezygnować z treningów i nie jest ich w stanie powstrzymać zła pogoda i niekorzystne warunki do jazdy w terenie. Kiedy na zewnątrz jest zimno i nie przyjemnie, zawsze można skorzystać z hali jeździeckiej, w którą są zaopatrzone wszystkie dobrej jakości ośrodki jeździeckie. Dlatego właśnie tak bardzo ważne jest umiejętne wyszukanie profesjonalnej stadniny. Jeśli jest ona zaopatrzona w halę jeździecką, na pewno zawsze będziemy zadowoleni z tego co ma nam do zaoferowania. Ponadto na hali są doskonałe warunki na przykład do nauki skoków. Konie o wiele łatwiej koncentrują się w hali, ponieważ nie rozpraszają je żadne zewnętrzne bodźce. Natomiast jeździec zawsze lepiej zniesie na przykład potencjalny upadek, ponieważ podłoże hali to spulchniony piach, który amortyzuje upadki. Jest to także możliwość doskonalenia swoich umiejętności, jeśli na przykład jesteśmy przed zdawaniem egzaminów na kartę jeździecką. Wspaniale jest mieć świadomość, że nie ma przed nami ograniczeń i praktycznie o każdej porze dnia i nocy, bez względu na porę roku i warunki atmosferyczne, mamy możliwość osiodłania swojego ulubieńca i potrenowania z nim w idealnie profesjonalnych warunkach. Hala jeździecka daje także okazje do potrenowania wolt i płynnych zmian kierunku jazdy, co dla początkujących jeźdźców jest niebywale korzystne i na pewno przyniesie oczekiwane rezultaty. Szczególnie jeśli trening odbywa się pod czujnym okiem doświadczonego instruktora, który potrafi na bieżąco korygować popełniane błędy.

Jesiotr

Jesiotr – ryba ta przeważnie żyje w rzekach i to tych, z olbrzymim nurtem. Tak więc preferuje rzeki o silnym uciagu, ciemne i najlepiej bardzo głębokie. Ryba ta jest długowieczna, żyje nawet 55-60lat, tarło może przechodzić dopiero po przeżyciu około 20-25lat. Jaja składa na kamienistym dnie, przy brzegu gdzie nurt jest znacznie mniejszy, jest to ważny gdyż ikra nie zostanie rozdzielona. Ciało ryby jest wydłużone, posiada 10-20 płytek grzbietowych, 32-62 płytek bocznych i 7-16 płytek brzusznych, młode ryby mają ostre płytki zaś stare osobniki bardziej zaokrąglone. Dolna warga ryby jest podzielona, posiada postrzępione wąsy, czasami bywają gładkie. Ryba posiada różne worostki na skrzelach, kostki, płytki itp. od ogona do pyska. Jesiotr ma zróżnicowane ubarwienie, zazwyczaj brązowo – srebrno – szary. Jesiotr jest olbrzymią rybą, wazy nawet powyżej 200kg i mierzy powyżej 200cm ! Nie oznacza to, że wszystkie osobniki dorastają do takiego rozmiaru, jest to zależne od miejsca życia ryby, od pokarmu i od innych czynników życiowych. Większość dorosłych osobników ma około 70kg, są jednak miejsca gdzie jesiotr ma tylko do 15kg wagi i 60cm długości. Jesiotr jest bardzo płochliwą rybą, na dodatek żyje w tak szybkich rzekach że wędkarze właściwie nie mają do nich dostępu i nie potrafią ich złowić jednak zaawansowani wędkarze nie boją się łowić nawet w takich wodach i raz na kilka lat uda im się złowić wielkiego jesiotra.

Łagodne konie dla początkujących

Zaczynając przygodę z jazdą konną, należy pamiętać, aby nie puszczać się od razu na głęboką wodę. O wiele korzystniej jest przecież zacząć delikatne treningi i powoli oswajać się z nową rzeczywistością. Wtedy na pewno nikt się nie zniechęci. Optymalnie i jednocześnie profesjonalnie prowadzony trening, pozawala na powolne oswajanie się z nowymi doświadczeniami. Konie są najbardziej cierpliwymi zwierzętami na świecie, ale mimo wszystko początkujący jeździec powinien dostać naprawdę łagodnego i bardzo doświadczonego w pracy z początkującymi konia. Dzięki temu o wiele prościej jest zachować zwierzęciu spokój, ponieważ nie jest dla niego obce to, że jeździec będzie niewprawnie „szturchał” go obijającymi się o jego boki łydkami i machał dłońmi ruszając w tren sposób niezamierzenie wodzami. Koń doskonale będzie sobie zdawał sprawę z tego, że początkujący musi się oswoić i po prostu nauczyć płynnego poruszania się w siodle i trzymania wodzy. Wtedy o wiele prościej jest zachować odpowiednie nastawienie. Cierpliwy i dobrze ujeżdżony, a przede wszystkim spokojny koń na pewno nie straci panowania nad sobą, nie spłoszy się, nie zrzuci jeźdźca i tym samym nie zniechęci go do siebie. Jest to najważniejsze w pierwszych kontaktach między jeźdźcem a koniem, niezależnie od tego jak potoczy się dalsza przygoda z jeździectwem dobrze jest mieć w pamięci dobre pierwsze wrażenie. W ten sposób na pewno nigdy nie będziemy zniechęceni i zawsze bardzo przyjemnie będzie nam się do jeździectwa powracało.

Kojący wpływ koni na ludzi

Zdarzają się sytuacje w życiu każdego człowieka, że coś spada na nas nagle i zupełnie niespodziewanie. W takich sytuacjach często potrzebujemy odskoczni i możliwości naładowania nadwątlonych sił. Doskonały wypoczynek i możliwość do rozmyślań daje nam jazda konna. Wystarczy wybrać odpowiedniej jakości ośrodek jeździecki, aby z pełną świadomością móc sobie chociaż na parę godzin tygodniowo uciekać od problemów i zgiełku dnia codziennego. Wchodząc do stajni, słysząc parskanie zamkniętych w boksach koni i czując świeży zapach siana, każdy nawet najbardziej zestresowany człowiek złagodnieje i nabierze dystansu do otaczającej go rzeczywistości. Nie ma nic wspanialszego, od osiodłania ulubionego konia i wyjazdu w teren. Wraz z przebywanymi kilometrami uciekają wszystkie troski. Konie są najbardziej inteligentnymi i oddanymi przyjaciółmi, jeśli oczywiście tylko odpowiednio się je traktuje i nigdy nie zawiedzie ich zaufania. Dobrze jest mieć możliwość korzystania z uroków jazdy konnej. Sprawia to taką samą frajdę zarówno początkującym jeźdźcom jak i doświadczonym koniarzom. Wśród kadry jeździeckiej krąży nawet powiedzenie typu „największe szczęście w świecie – na końskim grzbiecie” i jest to autentyczna prawda. Odprężenie przychodzi niemal natychmiast po wejściu do stajni, jeszcze na długo przed usadowieniem się w siodle. Same zabiegi pielęgnacyjne przy koniu, przynoszą wiele satysfakcji, wszystkie otaczające nas przybory sprawiają, że jesteśmy świadomi tego co krok po kroku mamy robić i automatycznie zapominamy o całym świecie zewnętrznym.

Maskowanie.

Nic bardziej strasznego nad atak modliszki. Muchy, chrząszcze, i inne mniejsze owady dreptają sobie spokojnie po gałązkach porośniętych mchami i porostami. Nie widząnic niepokojącego, idą pewnie, bez strachu. Aż tu w jednej chwili kora zaczyna się poruszać, przeszywa owada spojrzeniem i wyciaga w jego kierunku przerażające ramiona. Jak się okazuje – kora była, na nieszczęście, modliszką. Modliszki to drapieżne owady, będące mistrzami kamuflażu niezależnie od tego co udają – świetnie komponują się z korą, zeschłymi liśćmi czy delikatnymi płatkami kwiatów. Maskowanie pomaga modliszkom w polowaniu, ułatwia sprawe, a jednocześnie chroni je przed atakiem zwierzęcia z wyzszego poziomu łańcucha pokarmowego. Istnieją pająki, które nie potrzebują snuć pajęczych nici, by złapać sobie obiad. Pająk – krab, zwany ukośnikiem jest mistrzem w polowaniu z ukrycia. Mało uważne owady, które usiądą na upatrzonym przez niego kwiatku nie mają szns. Pająk łapie je za głowe i wstrzykuje śmiertelny jad. Nic dziwnego, że owady padają ofiarą tego pająka. Nie łatwo dostrzec myśliwego, którego żółty kolor na żółtym kwiatku czyni zupełnie niedostrzegalnym. Na dodatek niektóre gatunki ukośnika potrafią zmieniać ubarwienie stosownie do pory roku. Na wiosne zgrywają się białymi kwiatami, by na początku lata stać się niezauważalnym na łąkach obsypanych złotymi kwiatami.

Wiele wcieleń kameleona.

Powszechnie sądzi się, że kameleon zmienia swoje ubarwienie wraz ze zmianą otoczenia, natężenie światła, barwy liści i brązu gałęzi i że robi to po mistrzowsku. Taką samą teorię podają również starsze źródła naukowe. Tymczasem okazuje się, że nie ma nic bardziej blędnego. Pewnym jest, że kameleon jest mistrzem w kamuflażu, bo gdy tylko wykluje się z jaja ma kolor świetny do wtapiania się tło – najczęściej zielonobrązowy, by mógł łatwo ukryć się wśród liści i traw. Niczego więcej mu nie trzeba. Potrafi też trwać nieruchomy jak kamień, co jeszcze bardziej utrudnia potencjalnym atakującym ale też wypatrzonym ofiarom dostrzeżenie go, a nawet jeśli już zaczyna się poruszać robi to wolno i chwiejnym krokiem i wygląda jak jeden z liści trzepoczących na wietrze. Po co więc kameleonowi umiejętnośc zmieniani kolorów, skoro i bez niej poradziłby sobie świetnie? Przede wszystkim do porozumiewania się z innymi kameleonami. Na przykład, podczas okresu godowego do brązowej samicy zbliża się samiec w zielonych godowych kolorach, a na jego widok jej grzbiet ciemnieje a nogi i brzuch wyraźnie zielenieją to samiec musi się pogodzić z tym, że upatrzona kochanka nie ma teraz ochoty na zaloty, a kiedy będzie chciał ją do czegoś zmusić będzie gryzła. On natomiast sam rezygnuje z zalotów, kiedy zobaczy samicę w żółte pasy i ciemne ciapki na ciemnozielonym tle, ponieważ jest to znak, że ktoś go już ubiegł i samica została zapłodniona przez innego samca, więc nie warto tracić już na nią czasu. Zawiedziony smiec może pociemnieć ze złości. Zmiana kolorów odbywa się za pomocą rozrzuconych w skórze kamelona komórek zwanych fachowo chhromatoforami. Są one wypełnione barwnikami różnych kolorów: zielonego, brązowego i żółtego. Jeśli barwniki zbiją się wkłębek wewnątrz komórki barwnikowej kolor zaniknie lub osłabnie. Jeśli jednak barwnik rozproszy się w skórze kolor zacznie się pojawiać i będzie tym intensywniejszy i dostrzegalny im bardziej rozproszone będą barwniki. Na noc barwniki w skórze kamelona skupiają się blisko siebie, kameleon blednie, dlatego łatwo go wypatrzyć wśród traw, bo w świetle latarki świci jak bieła kartka papieru na ciemnym tle.

Doskonali skoczkowie

Konie są postrzegane jako naprawdę potężne zwierzęta. Dlatego właśnie wielu ludzi jest zadziwionych kiedy obserwują jak skoczne są to zwierzęta i z jaką lekkością wykonują zadania, które się przed nimi stawia. Jednak to wszystko tylko tak prosto, pięknie i lekko wygląda. Tak naprawdę skoki są wynikiem bardzo ciężkiego treningu zarówno konia jak i jeźdźca. W doskonałe pokonywanie przeszkód należy wkładać naprawdę wiele serca, cierpliwości i przede wszystkim systematyczności. Nie nauczy się skakać nikt, kto na treningi wybiera się raz na miesiąc. Ani koń nie będzie przyzwyczajony do jeźdźca, ani jeździec do konia. Co innego jest jeśli już potrafi się pokonywać przeszkody. Wtedy jest tak samo jak z jazdą na rowerze, czy na łyżwach. Nigdy nie zapomina się raz nabytych umiejętności i wystarczy je po prostu pozytywnie odświeżyć. Wspaniałe możliwości daje przybywanie z końmi. Rasy koni są tak bardzo zróżnicowane, że trudno tak naprawdę nawet wszystkie je znać. Najbardziej popularne jest po prostu zróżnicowanie na konie gorącokrwiste i te zimnokrwiste. Wtedy o wiele prościej o klasyfikację i wybór odpowiedniego rumaka. Niezależnie od rasy, najważniejsze to pamiętać o tym aby rumaka wybierać pod jeźdźca, a nie odwrotnie. To koń powinien być dostosowany do jeźdźca, a nie jeździec do konia. I tak na przykład żywiołowe młode ogiery są niekoniecznie dobrym wyborem dla początkujących, ponieważ zamiast miłości może się narodzić strach i zniechęcenie. Warto dłuższą chwile poświecić na to, aby spędzić swój czas tak jak lubi się najlepiej.

Oddać do hotelu

Nie szanujemy zwierząt. Często wychowujemy je przez kilka lat, a przy pierwszej nadarzającej się okazji na wakacyjny wyjazd, pozbywamy się naszych milusińskich. Najczęściej je porzucamy wywożąc do lasu, poza miejski teren. Stąd też tyle bezpańskich psów, tyle dzikich zwierząt, jak chociażby nietypowych dla polskich wód piranii. Musimy jednak wiedzieć, że nasze wakacje nie muszą oznaczać dla naszych pociech zguby.Obecne czasy i rozwój cywilizacji daje nam wiele rozwiązań w takich sytuacjach. Oczywiście najlepszą i najsolidniejszą propozycja dla naszych milusińskich są hotele dla zwierząt. W naszym kraju jest ich coraz więcej, a co za tym idzie – są też coraz tańsze. Dlatego nie kończmy życia naszych zwierzątek. One podobnie jak my, mają swoje uczucia i często są silnie z nami związane. Nie pozbywajmy się ich tylko dlatego, że chcemy wyjechać na wakacje.Niemal w każdym większym mieście jest hotel dla zwierząt. Najczęściej takie ośrodki działają przy schroniskach.

Rajdy końskie

Sezon wiosenno – letnio – jesienny, to doskonały moment na odbywanie wszelkiego rodzaju rajdów końskich. Zwolennicy jazdy w terenie, zawsze z niecierpliwością wyczekują pierwszych cieplejszych dni, aby móc zacząć na nowo jeździć. Nie ma dla nich nic przyjemniejszego poza znalezieniem się w siodle i poczuciem przysłowiowego wiatru we włosach. Wystarczy odrobina chęci i wolnego czasu, aby przeżyć przygodę swojego życia. Wielu jeźdźców coraz częściej i bardziej powszechnie decyduje się na spędzanie na przykład urlopów w siodle. Wystarczy spakować plecak, obmyślić trasę i tak naprawdę cały kraj można objechać na końskim grzebiecie, budząc przy tym same pozytywne emocje. Istnieje wiele gospodarstw rolnych, które takich rajdowców przyjmują z otwartymi ramionami i zapewniają schronienie zarówno koniom jak i jeźdźcom. Może to być najlepsze przeżycie, jednak warunkiem jest posiadanie karty jeździeckiej i oczywiście wieloletnia praktyka, ponieważ początkujący jeździec zwyczajnie nie dałby rady zapanować nad koniem i swoim zmęczeniem podczas takiej eskapady. Przeprawa przez lasy, pola, strumienie jest naprawdę fascynująca, a spotykani po drodze życzliwi ludzie, na nowo są w stanie przywrócić wiarę w dobro człowieka. Ogólnie rzecz ujmując konie same w sobie budzą w ludziach właśnie przeważnie pozytywne emocje. Dlatego tak łatwo jest je zaakceptować i pokochać całym sercem, nie wyobrażając sobie życia bez ich udziału na otaczającej rzeczywistości. Raz pokochane jeździectwo, zostanie w nas na lata.

Doskonała rekreacja

Jazda konna jest uważana za jedna z najbardziej pociągających form rekreacji. I chociaż żeby osiągnąć perfekcję potrzebne są lata nauki i wiele wyczerpujących godzin treningu, efekt końcowy wart jest wszelkich poświęceń. Kiedy osiągnie się swoistego rodzaju harmonię ze zwierzęciem, nie będzie nic przyjemniejszego, od osiodłania swojego ulubieńca i zabrania go na wycieczkę po pięknych, okalających stadninę terenach jeździeckich. Ta wspaniałej jakości rekreacja zachwyca przede wszystkim możliwościami jakie przed nami roztacza. Wystarczy wybrać odpowiedni ośrodek jeździecki i na przykład rajdy po okolicy, mogą stać się naszą ulubioną formą rozrywki. Konie same w sobie są w stanie zapewnić jeźdźcowi poczucie bezpieczeństwa, a łagodność i odpowiednie podejście sprawą, że zwierze nabierze zaufania i będzie w stanie zabrać nas gdziekolwiek tylko zechcemy. Jest to naprawdę idealny wypoczynek, niezależnie od pory roku. Nie ważne czy jest lato, jesień, zima czy wiosna, zawsze wyprawa konna będzie pełna uroku. W lecie wspaniale jest wejść w siodle wraz z koniem do strumienia czy jeziora, jesienią można się napawać wspaniałymi zapachami i podziwiać spadające bajecznie kolorowe liście, zimą niezapomniane wrażenia nabierze się kłusując po zaspach śnieżnych i biorąc udział w rozgrzewających ogniskach, a wiosną można po prostu doskonale przygotować się do nadchodzącego sezony i naładować akumulatory przed wszystkimi zadaniami jakie sobie stawiamy. Nie ba bardziej efektywnej i przynoszącej tak wiele korzyści rekreacji niż wspaniała jazda konna.

Jazda bez strzemion

Początkującym jeźdźcom trenerzy często powtarzają w nieskończoność te samo komendy „pięty w dół”, „łokcie przy ciele”, „prostuj plecy”, „nie usztywniaj krzyża”, „ściągnij wodze”. Jest to jedyny sposób aby wyrobić poprawne nawyki u początkującego jeźdźca. Największe wyzwanie stoi natomiast przed trenerem, do którego trafia zapaleniec jeździecki z innej szkoły jeździeckiej i z utrwalonymi złymi nawykami. Wtedy praca musi być o wiele bardziej rygorystyczna i przede wszystkim systematyczna. Dzięki mozolnej pracy jest się jednak zawsze w stanie skorygować niekorzystne przyzwyczajenia. I tak na przykład pomocna jest jazda bez strzemion. Często stosowana już w skrajnych przypadkach pozbycia się złych nawyków. Wymaga ona od jeźdźca skupienia całego swojego ciała na pozytywnym utrzymaniu się w siodle. Brak podparcia dla stóp sprawia, że jeździec samoistnie musi opuszczać pięty, prostować plecy, nie usztywniać się i nie machać rękoma tylko trzymać je w odpowiedniej pozycji przy ciele. Takie treningi uczą także nabrania zaufania do swojego konia, ponieważ w tym przypadku, możemy mu dawać sygnały jedynie zmniejszając, lub zwiększając nacisk łydkami w jego boki. Pozbawienie strzemion początkującego jeźdźca jest idealnym zabiegiem na wdrożenie mu odpowiednich nawyków. Każdy jeździec będzie po takim treningu pamiętał wszystkie potrzebne zasady i na pewno zawsze przypomni je sobie w porę, przed popełnieniem błędów. Wszystko dlatego, że jest to naprawdę najbardziej wyczerpujący ciało ze wszystkich możliwych treningów.

Płoć

Płoć – ryba ta zaliczana jest do rodziny karpiowatych, mimo swojego niewielkiego rozmiaru. Wyklute płotki, żywią się planktonem roślinnym oraz najdrobniejszymi formami planktonu zwierzęcego m.in. wrotki, widłogi, mniejsze wioślarki. Gdy narybek ma około 4cm długości, zaczyna się żywić większymi wioślarkami, larwami ochotki, larwy nitkowate, dytrusy i zielenice. Kiedy płoć jest już dojrzała płciowo i ma około 15cm długości może zjadać mięczaki ponieważ pyszczek jest już na tyle duży że mieści większe kawałki pożywienia a zęby gardłowe radzą sobie z pogryzieniem tego rodzaju pokarmu. Nie da się jednoznacznie określić, jak szybko płocie rosną ponieważ ich rozwój jest bardzo zróżnicowany, zależny głównie od rodzaju spożywanego pokarmu oraz od środowiska. najszybciej rosną płocie które mają dostęp do różnej wielkości mięczaków, dlatego że od 8-10cm długości mogą zjadać mniejsze rodzaje mięczaków – dzięki temu szybciej rosną. Nieco wolniej rosną płocie spożywające pokarm mieszany, to znaczy że zjadają rośliny jak i zwierzęta. Najwolniej rosną te płocie, które nie mają dostępu do żadnego gatunku zwierząt i muszą odżywiać się tylko i wyłącznie roślinami które powodują wolniejszy rozwój ryb, zwłaszcza płoci. Opisywana ryba dożywa najczęściej do maksymalnie 15lat, jednak zdarzają się wyjątki że płoć ma 17-18lat i nawet pół metra długości ważąc przy tym aż 1,5kg, jest to niewiarygodna waga biorąc pod uwagę iż to pospolita płotka. Płotki najczęściej łowione są przez wędkarzy na białego robaka, pinki białe i czerwone, larwy ochotki, pęczak, mniejsze kawałki kukurydzy czy grochu.

Pozostałości po dinozaurach

Obecnie dużą popularnością cieszą się szczątki dinozaurów. Z jednej strony są one bardzo ciekawym i przynoszącym sławę w środowisku odkryciem dla archeologów. Z drugiej strony są ciekawym nabytkiem przez różnego rodzaju muzea i placówki naukowe. Są także ciekawym obiektem badań przez różnych naukowców oraz badaczy. Obecnie takie atrakcje w muzach cieszą się niewyobrażalną popularnością. Najciekawsze szkielety są odwiedzane przez milionów turystów z całego świata. Skamieliny takie są także bardzo przydatne, dzięki nim dowiadujemy się jak wyglądało życie dinosaurów, jak one żyły. Wiemy również, czym charakteryzował się klimat w którym żyły te właśnie zwierzęta. Jest to kopalnia wiedzy. Znamy już przykład szkieletu, który został sprzedany za ponad osiem milionów dolarów. Jest to w pewnym stopniu także inwestycja. Na dzień dzisiejszy tysiące archeologów szuka właśnie takich kości i szkieletów dinosaurów. Oczywiście z różnym skutkiem, ale raz na jakiś czas słychać o odnalezieniu dobrze zachowanego szkieletu dinozaura.

Kot w domu

Kot to jedno z najbardziej popularnych zwierząt domowych. Po psie, to właśnie kot jest najbardziej ceniony. Ale w tym wypadku musimy uważać – kot to dosyć specyficzne stworzenie. O ile psa da się zdyscyplinować, to u kota zawsze budzą się instynkty drapieżnika. Kot wszędzie będzie wchodził i na pewno na meblach nie możemy stawiać przedmiotów, które łatwo zrzucić. Więcej niż pewne, że kot po meblach chodził będzie i strącał. Łatwo wtedy uszkodzić ramki ze zdjęciami, zabytkowe naczynia, etc.w przeciwieństwie do psa, kot za to w pełni panuje nad swoim żywieniem. Pies to istota dosyć łapczywa, je wszystko, co mu się podaje – nawet wtedy, gdy nie jest głodny. Przeciwieństwem w tym przypadku jest kot. Ot nigdy nie zje ponadto, ile musi. Pewnie dlatego kotu łatwiej zachować smukłą sylwetkę.Koty są zwierzętami mniej wiernymi. Widać to szczególnie na wsiach, wtedy to koty czując śmierć ze starości opuszczają dom, w którym się wychowywały chcąc zdechnąć w samotności.

Koń – to jest teraz modne

Ileż to mamy możliwości, jeśli mówić o zwierzątku w domu. Rozmowy i dyskusje możemy zacząć od tych najmniejszych, czyli akwariowych rybek. Później są chomiki, myszki, szczury, króliczki, słowiki, kanarki, papugi, psy, koty, węże, żółwie, jaszczurki i wiele, wiele innych. Ostatnio modne są też konie i kuce. To głównie pomysł wszystkich „nowobogackich”, którzy wybudowali dom na obrzeżach miasta i dla przysłowiowego szpanu zafundowali sobie kopytne zwierzątko.W wielu przypadkach nie chodzi o konie czystej krwi. Te bowiem najczęściej kosztują więcej, niźli sam dom na owych obrzeżach miasta. Ale żeby kupić zwykłego konia lub kuca, nie trzeba mieć wcale dużego majątku. Koszt konia bez rodowodu to kilka do kilkunastu tysięcy złotych. Oczywiście wiąże się to jeszcze z inwestycja dodatkowego zabudowania i terenu, a którym koń może „rozprostować” nogi, ale i to nie jest już takim ogromnym problemem. Wieli ludzi kupuje specjalną przyczepę i z koniem jeżdżą poza miasto i tam ujeżdżają swojego kopytnego czworonoga.

Węże i krokodyle

Krokodyle, mieszkańcy jednej z największych rzek na świecie – afrykańskiego Nilu, uznawane były przez starożytnych Egipcjan za zwierzęta święte. Nic dziwnego – te potężne gady, atakujące swoje ofiary w wodzie i u jej brzegów, robią ogromne wrażenie na tych, którzy je zobaczą. Prócz krokodyli właściwych, wyróżniamy również aligatory, kajmany i gawiale. Krokodyle posiadają grubą skórę, długi ogon, krótkie kończyny i wydłużony pysk, pełen ostrych zębów, których ilość, w zależności od gatunku i wielkości osobnika, wacha się od czterdziestu do siedemdziesięciu. Żywią się głównie rybami i ptakami, ale również nieostrożnymi ssakami. Mogą też zaatakować człowieka, który zanadto zbliży się do ich terytorium. W Polsce największym gatunkiem węży są żmije, zaś najpopularniejszym – zaskrońce, jednak na świecie występują również tak ogromne węże, jak anakondy, boa czy pytony. Kobry natomiast słynne są dzięki zaklinaczom, którzy swoją grą na fujarkach wprawiają je w taniec. Niemniej nawet nasze rodzime żmije są niebezpieczne dla człowieka. Przebywają przeważnie w nasłonecznionej trawie i grzeją się na ciepłych głazach.

Ujeżdżanie młodego konia

Nie ma na świecie bardziej wrażliwych zwierząt od koni. Konie są nie tylko inteligentne i bardzo empatyczne. One jednocześnie doskonale potrafią wyciągnąć z człowieka wszystkie negatywne uczucie jakie w sobie nosi. Dzięki temu każdy nawet najbardziej sfrustrowany i zezłoszczony człowiek, w kontakcie z tym niezwykłym zwierzęciem wyciszy się, nabierze dystansu i po prostu o wiele lepiej będzie funkcjonował. Każdy koń jest inny. Do ich prostszego rozróżniania zostały one odpowiednio sklasyfikowane. I tak właśnie znając rasy koni i chociażby ich podstawowe cechy jesteśmy w stanie wybrać rumaka idealnego dla naszych potrzeb. Później już tylko trzeba równie odpowiedzialnie wybrać ośrodek, który zakupionego przez nas młodego konia profesjonalnie ujeździ, tak aby mogły na nim jeździć nawet początkujące osoby. Najbezpieczniej jest inwestować w wałachy. Ogiery bowiem są często zbyt narowiste, płochliwe i przy pierwszej lepszej okazji mogą początkującego jeźdźca po prostu z siebie zrzucić. Najważniejsze to pamiętać jak wiele znaczy dla nas odpowiedniej jakości koń. Dzięki naszemu wyborowi jazda może stać się czystą przyjemnością, albo wręcz przeciwnie czystą udręką. Dlatego warto po prostu odpowiednio zainwestować i przeczekać jeśli aktualnie nic nam nie odpowiada. Nie warto inwestować w konia, którego później nikt nie będzie potrafił ujeździć. Ponadto płochliwy koń jest zawsze niebezpieczny dla zdrowia człowieka, ponieważ upadki z wysokości końskiego grzbietu, zwłaszcza przy dużej prędkości nigdy nie kończą się szczęśliwie.

Choroby ryb

Najbardziej stresującym momentem naszej hodowli jest niewątpliwie okres w którym dochodzi do zachorowań naszych rybek. Nie jest to jednak już Koniec świata ponieważ zdarzają się sytuacje w których to ryby SA osowiałe nie z powodu choroby lecz złych warunków środowiskowych zapewnionych im w akwarium.. Co więcej, w początkowym stadium wykrytą chorobę lub defekt można niemalże zawsze wyleczyć.

Do czynników mających wpływ na choroby ryb należą przede wszystkim:

– Za niska temperatura – Ryby takj jak ludzie, gdy przebywają w zbyt niskich temperaturach, dopadają ich choroby z symptomem przeziębienia. Aby uniknąć takich sytuacji należy przez sprowadzeniem nowych mieszkańców zapoznać się z informacjami w jakim środowisku powinny żyć dane ryby, oraz zadbać o właściwy system grzewczy.
– Za wysoka temperatura – Podobnie jak u ludzi, gdy jest nam za gorąco, męczymy się, dusimy, gorzej oddychamy, podobnie w akwarium, zbyt wysoka temperatura wody powoduje wydostawanie się z wody powietrza które jest niezbędne dla ryb.
– Zbyt niska ilość tlenu w wodzie – dzieje się tak wtedy gdy posiadamy zbyt dużo ryb w za małym zbiorniku. Ewentualnie należy sprawdzić czy nasz system napowietrzniania wody jest sprawny

Wspaniałe zwierzęta

Istnieją zwierzęta o na[prawdę ogromnym ilorazie inteligencji, empatii i wszystkiego co pozwala im niezawodnie zrozumieć człowieka i tworzyć z nim duet idealny. Bardzo ważne jest to, aby odpowiedni docenić wrażliwość zwierząt z którymi obcujemy. Jeśli mowa o koniach, są one najbardziej emocjonalnymi zwierzętami na jakie można trafić. Doskonale nadają się do poskramiania dziecięcych złośników, nauki wrażliwości, cierpliwości, pokory i szacunku. Potrafią być oddanymi i wiernymi przyjaciółmi, jeśli tylko od człowieka dostają właśnie oddanie, wierność i szacunek. Każdy, kto chociaż trochę obcował z końmi wie, jak bardzo potrafią one wyciszyć i jak stuprocentowo pewni zabierają złe emocje. Często śmiejemy się, że godzina spędzona na stadninie jest równoznaczna z dziesięcioma godzinami spędzonymi u terapeuty. I naprawdę jest to czysta prawda. Wystarczy raz spróbować i nigdy nie będzie się chciało przestać. Konie błyskawicznie podbijają ludzkie serca. Być może dlatego, że od wieków były z nami związane. Dla wielu ludzi jazda konna ma znaczenie terapeutyczne, a rasy koni są dla nich już całkiem nieważne. Sportowcy i profesjonaliści, oraz hodowcy przykładają wagę do tego jakie konie posiadają. Jednak reszta ludzi naprawdę nie zwraca na to najmniejszej uwagi. Najważniejsze jest przecież pozytywne oddziaływanie zwierzęcia na człowieka. Liczy się także oczywiście pozytywnie spędzany czas wolny i dlatego ta pasja jest naprawdę silnie uzależniająca. Dzięki jej istnieniu ludzi bardzo szybko potrafią się rozluźnić.

Ujeżdżanie idealne

Młode konie są z natury nieufne, popędliwe i rozbrykane. Dlatego warto zainwestować w odpowiedniego trenera, tak aby ujeżdżenie młodego konia, czy klaczy przebiegło bez zakłócania jego osobowości i z maksymalnym wykorzystaniem jego temperamentu. Koń po prostu musi nauczyć się współistnieć z człowiekiem, znosić wszystkie akcesoria i zabiegi pielęgnacyjne. Wtedy w pełni będzie w stanie rozwinąć swoje umiejętności. Idealne ujeżdżanie to na pewno takie, dzięki któremu koń będzie nadal czuł się swobodnie, tylko po prostu z dnia na dzień, wzrośnie jego zaufanie do człowieka, siodła, uprzęży i wszystkich innych elementów niezbędnych przy pracy z koniem. Ważne jest zachowanie spokoju i pamiętanie o tym, że w przypadku koni naprawdę niczego nie da się osiągnąć siłą. Wystarczy jeden zdradliwy ruch, czy użycie jakiegokolwiek aktu przemocy, aby koń się zablokował i wykonywał nasze polecenia ze strachem, a nie z przekonania. Taka utrata zaufania, nigdy nie wróży niczego dobrego. W takim przypadku konie wykorzystują tylko śladową część swojego potencjału i nigdy nie będą w stanie rozwinąć do końca przysłowiowych skrzydeł. Jeśli tylko się o tym pamięta, na pewno nie będzie żadnego problemu z doskonałym ujeżdżeniem młodego konia, który przez lata będzie z wdzięcznością nosił nas na swoim grzbiecie i służył do nauki jazdy wielu ludziom. Wspaniale ujeżdżony koń jest naprawdę najlepszym przyjacielem człowieka. Dlatego warto stosować wobec nich tylko i wyłącznie mądrą łagodność, systematyczność i pewność siebie. Koń powinien wiedzieć, że bez warunkowo to człowiek jest tutaj panem, lecz panem mądrym i wyrozumiałym, któremu można bezgranicznie zaufać.

Allozaur

Allozaur miał zazwyczaj dziewięć – dwanaście metrów długości ciała, był trochę mniejszy od tyranozaura. Mimo iż był mniejszy od tyranozaura, można powiedzieć że był równie dziki, nieprzewidywalny i groźny. Istnieją dowody na to, iż allozaury żyły i polowały w bardzo dużych grupach, dzięki temu potrafiły zabić nawet dorosłego diplodoka, który mierzył nawet dwadzieścia siedem metrów i miał trzy i pół metra wysokości, wszystkie dinozaury nie staczały z nim walki w pojedynkę gdyż nie miały szans. Jeden dorosły allozaur potrafił upolować jedynie bardzo młodego diplodaka, który był znacznie za mały aby zaspokoić wielki głód dużego allozaura. Kiedy allozaury nie potrafiły upolować dużego dinozaura, żywiły się napotkaną na swojej drodze padlinę zostawioną przez innego osobnika. Allozaur posiadał bardzo długi ogon który z założenia służył do utrzymania równowagi jednak był wykorzystywany do walki, mniejszy dinozaur który otrzymał cios z ogona allozaura umierał. Allozaury żyły 150 milionów lat temu czyli w okresie Jury, zamieszkiwały dzisiejsze Chiny otóż Afrykę. W przetłumaczeniu Allozaur „Allosaurus” znaczy tyle co „dziwny jaszczur” więc możemy z tego wnioskować że miał bardzo nietypowe zachowanie i działania.

Doskonały wpływ na ludzi

Naprawdę żadne zwierze nie ma takiego wpływu na człowieka jak koń. Przebywając w stajni, od razu, automatycznie się wyciszamy, rozluźniamy, puls zwalnia, a człowieka przepełnia autentyczne szczęście. Niewątpliwie każdy, kto chociaż trochę obcował z końmi wie, jak bardzo potrafią one wyciszyć i jak niebywale stuprocentowo pewnie zabierają złe emocje i sprawiają, ze samopoczucie ludzkie gwałtownie wzrasta. Ludzie przebywający wśród koni często śmieją się, że godzina spędzona na stadninie jest równoznaczna z mnóstwem godzin spędzonych na kozetce u terapeuty. I naprawdę jest to czysta prawda. Wystarczy tylko jeden jedyny raz spróbować i nigdy nie będzie się chciało przestać. Konie błyskawicznie podbijają ludzkie serca przede wszystkim dzięki swojemu opanowaniu i wewnętrznemu spokojowi. Być może dlatego, że od wieków były z nami związane sam ich zapach działa na człowieka kojąco i uspokajająco. Dla wielu ludzi jazda konna ma znaczenie terapeutyczne, natomiast rasy koni są dla nich już całkiem nieważne, chociaż nie jest to do końca zdrowe podejście. Natomiast bez najmniejszych wątpliwości sportowcy i profesjonaliści, a przede wszystkim hodowcy przykładają wagę do tego jakie konie posiadają. Jednak reszta ludzi naprawdę nie zwraca na to najmniejszej uwagi, ponieważ wystarczy im ciepło bijące od konie na którym jeżdżą. Chyba, że miłość przeradza się w pasjonujący związek na cale życie i pragnie się posiadać swojego własnego, prywatnego konia. Wtedy na pewno będzie się w stanie zainteresować jakie rasy są najbardziej korzystne przy zakupie do celów wyłącznie rekreacyjnych.

Pies jest wierny

Psy to najwierniejsze ze wszystkich zwierząt hodowlanych. Nie na darmo funkcjonuje powiedzenie, że pies to najlepszy przyjaciel człowieka. To wierne stworzenie, które nigdy nie zostawia nas w potrzebie. Psy walczą o nas, kiedy staje naprzeciw nas zagrożenie – znanych jest wiele przypadków, gdy psy ratowały myśliwych od zguby ze strony dzikich zwierząt. Psy pomagają także w ratowaniu życia, podczas akcji ratunkowych – szczególnie w górach. Kto popadł kiedyś na szczycie w tarapaty a spotkał na swej drodze bernardyna z beczułka wina, ten doceni znaczenie czworonogów.W naszych domach, psy dzielą z nami swoje troski. Kidy jesteśmy smutni, psy doskonale to wyczuwają i przychodzą do nas. Swoim entuzjazmem potrafią poprawić nasz humor i nastawienie do świata. Psy są wiernymi istotami i nie ma się co dziwić, że cenimy je jako zwierzęta domowe. W Polsce w co trzecim domostwie można spotkać radośnie merdającego ogonem kundelka.

Czynności pielęgnacyjne

Przebywanie z koniem jest niebywale ważne. Dla każdego, kochającego jazdę konną, sam kontakt ze zwierzęciem jest równie przyjemny co ujeżdżanie go, czy wyprawy w teren. Konie potrafią być najbardziej wrażliwymi zwierzętami na ziemi. Wystarczy odpowiednie podejście i odpłacą się nieograniczona miłością do nas. Jeśli przyjemność sprawia obcowanie ze zwierzętami, wspaniale wspominać będziemy godziny spędzone w stajni na zabiegach pielęgnacyjnych stosowanych względem naszego konia. Czyszczenie kopyt, szczotkowanie ogona, czesanie grzywy, zaplatanie warkoczy, czy na przykład przycinanie jest sposobem na rozluźnienie nie tylko dla konia, lecz także dla jeźdźca. Staranne wyszczotkowanie konia sprawia, ze jego sierść zaczyna lśnić i pięknie się prezentuje. Ponadto od razu oczyszczamy ja z błota i zanieczyszczeń, a tym samym minimalizujemy możliwość na przykład wystąpienia odparzeń czy obtarć od popręgu, który będzie szorował po nie wyczyszczonej końskiej skórze i sprawi mu autentyczny ból. Wspaniale jest po prostu mieć świadomość, że konie są od nas w dużej mierze zależne. Same się przecież nie oporządzą i tylko od naszej dbałości o szczegóły, zależy komfort jaki będą one odczuwały podczas jazdy. Każdemu jeźdźcowi w krew powinno wejść, że zanim położy na końskim grzebiecie derkę, zacznie siodłanie i dociągnie popręg, powinien go naprawdę dokładnie oczyścić i wypielęgnować. Z dbałością o kopyta, ponieważ zminimalizuje to możliwość kontuzji, co jest przecież niebywale ważne. Jeśli konia dosiadać ma początkujący jeździec, dobrze jest mu także założyć ochraniacze na kopyta.

Jak karmić?

Karmienie zwierząt jest niezwykle ważne. Szczególnie jeśli mowa o zwierzątkach domowych. Tutaj każde nasze żyjątko ma swoja specyfikę, je co innego, powinno korzystać z innych rozwiązań dietetycznych. Jeśli jednak chcemy dokarmiać dzikie zwierzęta, to musimy to dobrze przemyśleć.Oczywiście przy okazji bardzo srogich zim dzikie zwierzęta niekiedy będą potrzebowały ludzkiej pomocy, często nasza ręka się tutaj przyda. Nie mniej nie zawsze samo w sobie dokarmianie jest czymś dobrym dla samych zwierząt.W przypadku dokarmiania ptaków, te często zapominają o swoich instynktach naturalnych. Ptaki – rybitwy, łabędzie, kaczki przestają reagować na swoje naturalne skłonności do poszukiwania pożywienia. Przekłada się to bardzo często na ich śmierć. Przez lata dokarmiane ptaki często bowiem nie potrafią same zadbać o siebie. I kiedy są zmuszone do migracji, to nagle stają przez przerażającym obrazem – głodową śmiercią. Dlatego jeśli nie jest to konieczne, to starajmy się nie dokarmiać ptaków.

Konne wyprawy w teren

Nauka jazdy konnej jest wyczerpująca, wymaga samozaparcia, systematyczności i przede wszystkim miłości do koni. Potrzebna cierpliwość, łagodność przepleciona w stanowczości w obcowaniu ze zwierzęciem, da na pewno oczekiwany rezultat. Początki nie są proste, ze względu na duży wysiłek potrzebny do włożenia w nauczenie się prawidłowej postawy i wielu niewerbalnych sygnałów, które jeździec powinien płynnie przekazywać zwierzęciu, na którym siedzi. Jak to mówią trening czyni mistrza. Należy pamiętać, że ważne jest także to, aby zmieniać konie na których się uczy. Szybciej osiągnie się perfekcję i zrozumie proste mechanizmy, dzięki którym można osiągnąć płynność w jeździe. Jazda na hali, czy nawet na padoku, nigdy nie jest tak samo ekscytująca i wyczekiwana jak upragnione wyprawy w teren. Dlatego, jeśli instruktor stwierdzi, że jeździec sobie już poradzi, nie ma na co czekać, należy korzystać. Konne wyprawy w teren są wspaniałym przeżyciem zarówno dla jeźdźca jak i dla konia. Można się wtedy naprawdę niewiarygodnie zintegrować ze zwierzęciem, a jeśli jest ono profesjonalnie ujeżdżone, można popuścić wodze i po prostu dać się poprowadzić, rozkoszując się wspaniałą wycieczką i radością z przebywania na łonie natury. Wyprawy konne w teren sprawiają, że jeźdźcy jeszcze bardziej zachłannie niż ich konie chłoną wszystkie przepiękne otaczające ich cuda natury. Ponadto jest to niezastąpiony i rewelacyjnie wprost skuteczny sposób na osiągnięcie spokoju wewnętrznego. Nic bardziej nie ukoi nerwów i trosk dnia codziennego, niż godzina czy dwie na końskim grzbiecie.

Akwarium tylko dla pasjonatów

Akwarium w domu ładnie wygląda. Zwłaszcza takie duże, z wieloma gatunkami rybek. Jednak pracy przy tym jest co niemiara. To już nie chodzi o sam sprzęt, ale o dbanie o to „małe, wodne życie”. Tutaj chodzi o samą wymianę wody, dobór roślinności, czyszczenie akwarium z glonów i pleśni, dbanie o czystość kamieni, dobór odpowiednich filtrów, pompki, grzałki i samych gatunków. Zanim postawimy w domu duże akwarium, to sporo musimy się nauczyć i wiele poczytać fachowej literatury.Nie ukrywajmy – duże akwarium, samo w sobie jest przeznaczone głównie pasjonatom. Tym, którzy kochają wodne życie, którzy znają się na rybkach. O te bowiem trzeba dbać. Ryby wszak są jednymi z najbardziej czułych stworzeń w całym ziemskim środowisku. Zmiana ciśnienia, temperatury – nawet nieznaczne – może ryby zabić. O wiele częściej ryby umierają z takich właśnie powodów, niż z głodu i niedożywienia. Pamiętajmy – rybki to najbardziej czułe ze stworzeń, jakie możemy w domu hodować.

Zwierzątko jako prezent?

Dać zwierzątko jako prezent? Jest to jakaś myśl, ale pochopnie robić tego nie można. Dlaczego? Gównie dlatego, że nie każdy zwierzątka lubi, nie każdy ma czas na opiekowania się nim, nie każdy ma warunki, by takowe trzymać. Zdarza się tak – i to nierzadko – że ktoś ma alergię na kocią lub psią sierść. Zanim więc komuś sprawimy taką niespodziankę, to lepiej się upewnijmy, że nasz „solenizant” tego chce.Kupowanie prezentów zawsze sprawia wiele problemów. Nie jest to prosta sztuka, tym bardziej, że często solenizanci mają zupełnie inny gust niż my sami. Jedno jest pewne – czasami warto zapytać, czy taka, a nie inna forma prezentu będzie satysfakcjonowała obdarowywana osobę. Tak jest w przypadku kupowania zwierząt. Jeśli chcemy kupić takowe komuś, to zapytajmy, czy rzeczywiście osoba ta zwierzątko w domu chce mieć.Najmniej problemowym zwierzątkiem jest mała rybka, w specjalnym słoju. Ale i taki prezent otrzymać… to po prostu trzeba chcieć.

Integrujące się ze swoim panem

Jeśli decydujemy się na kupno konia, powinna to być decyzja bardzo przemyślana. Szczególnie dlatego, że konie to nie zabawki tylko żywe i na dodatek bardzo emocjonalne i wrażliwe stworzenia. Jeśli jednak uznaliśmy, że mamy wystarczająco dużo czasu żeby konia codziennie, ewentualnie co drugi dzień odwiedzać, odpowiednią ilość gotówki żeby co miesiąc łożyć na jego utrzymanie i zapał do posiadania własnego rumaka, droga swoi otworem. Zanim jednak przystąpi się do zakupów dobrze jest zapoznać się z rasami koni. Jeśli przy wyborze będziemy się kierowali tylko i wyłącznie kryteriami wizualnymi, później możemy się nie lada rozczarować. Dlatego warto troszkę pośledzić historię poszczególnych ras. Dowiedzieć się czym różnią się gorącokrwiste, od zimnokrwistych i po prostu odpowiedzialnie podejść do podejmowanej przez siebie decyzji. Ważne jest także to, aby wiedzieć ile czasu będzie nas kosztowało przyzwyczajenie zwierzęcia do nas. Najważniejsze to także od razu zdawać sobie sprawę z tego, ze koń nie jest maskotką i potrzebuje jednego pana. W ten sposób będzie on przywiązany do konkretnego człowieka i to z nim będzie kojarzył naukę i treningi. Z czasem zacznie wyczuwać swojego właściciela jeszcze zanim otworzy on drzwi jego boksu. Szczególnie jeśli właściciel konia jest mądrym, opanowanym i serdecznym człowiekiem. Na konie bowiem nic nie działa lepiej od opanowania i koncentracji. Siłą, nerwami i krzykiem w przypadku tych zwierząt naprawdę nic się nie zdziała. Warto więc uczyć się od konia opanowania i przede wszystkim pokory do otaczającej nas rzeczywistości.

Deinonych

Deinonych (Deinonychus) – był bardzo drapieżnym dinozaurem, raczej nie odżywiał się roślinami ponieważ zdobycie pokarmu mięsnego nie przynosiło mu wielkiego trudu, było to dla niego łatwe pod warunkiem, że w swojej okolicy zamieszkiwały niewielkie stworzenia które mógł zaatakować i pożreć. Deinonych był bardzo sprawny, prawdopodobnie biegał najszybciej ze wszystkich dinozaurów które do tej pory udało się opisać w encyklopedii dinozaurów, poruszał się nawet z szybkością siedemdziesięciu kilometrów na godzinę. Kiedy upatrzył sobie ofiarę, rzucał się na jej grzbiet, niczym drapieżny ptak i zagryzał. Są dowody na to, iż mózg Deinonych był wielkości dużej pomarańczy, to znaczy że był bardzo inteligentnym dinozaurem, potrafił logicznie obmyślać strategię polować i udoskonalać, polepszać metody swoich łowów. Deinonych Potrafił otwierać bardzo szeroko swoją paszczę, dzięki czemu bardzo szybko potrafił wyszarpywać wnętrzności swojej ofiary, w tym celu pomagała mu również ogromnie mocna szyja, mógł obracać bardzo mocno i gwałtownie głową na wszystkie strony, nawet „zatopiony” w brzuchu ofiary. Opisywany dinozaur żył na początku Kredy, jego szkielet jest wystawiony w Peabody Museum of Natural History. Peabody Museum of Natural History (USA) nie był wielkim dinozaurem, miał trzy metry długości i około 80 kg wagi ciała.

Zwierzęta w naszym domu

Zwierzęta w naszym domu były zawsze. Rybki, chomiki, koty, kanarki i myszki. Mieliśmy też kilka psów. Pierwszym naszym pieskiem był Atos. Mąż przyniósł go z pracy. Suka się oszczeniła i każdy z pracowników zabrał szczeniaczka do domu. Był to typowy wielorasowiec. Prześliczny ale miał jedną wadę – nie chciał być w mieszkaniu. Ciągle uciekał a ze swych wędrówek wracał brudny i poraniony. Pewnego dnia okazało się że mógł mieć kontakt ze wściekłym zwierzęciem i decyzją weterynarza musieliśmy go uśpić. Potem był Reks. Duży wilczur. Wzięliśmy go ze schroniska dla zwierząt. Był to dorosły pies ale bardzo niesforny. Demolował mieszkanie więc musiał zamieszkać w budzie na ogródku. Było mu tam bardzo dobrze ale chyba brak mu było wolności bo kiedyś zerwał się z łańcucha i tyle żeśmy go widzieli. Pomimo poszukiwań nie odnalazł się. As przyszedł z moim starszym synem ze szkoły. To był taki typowy As z elementarza. Bardzo kochany przez wszystkich ale niestety wkrótce okazało się że ktoś go struł. Długo leczyliśmy go lecz pewnego dnia po prostu się nie obudził. Trucizna była silniejsza. Postanowiliśmy, że teraz zaopiekujemy się małym szczeniaczkiem. Okazja pojawiła się sama. Nasz Romek bardzo chciał mieć pieska.

Morsy i pingwiny

Morsy to duże ssaki morskie, zamieszkujące wody Arktyki, a także u brzegów Rosji, Kanady i Alaski. Lubią zwłaszcza płytką wodę w pobliżu pływającego lodu. Mogą osiągać długość nawet do czterech metrów i wagę półtorej tony. Z tego powodu są to stworzenia uważane za mało ruchliwe i bardzo niezgrabne, jednak w walce potrafią być bardzo brutalne i zwinne. Ich przednie i tylne kończyny przemieniły się w długie i umięśnione płetwy, które pomagają im w poruszaniu się. Morsy padają ofiarą kłusowników nie tylko z powodu ich mięsa i grubych skór, ale również ze względu na cenne, długie kły. Żywią się rybami i fokami, ale także małymi żyjątkami morskimi, jak małże czy ślimaki. Na pierwszy rzut oka trudno w to uwierzyć, ale pingwiny – te świetnie pływające i niepotrafiące latać stworzenia to ptaki. Pingwiny mieszkają na pułkuli południowej, w zdecydowanej większości w morzach i strefie brzegowej pokrytej wiecznym lodem Antarktydy, szczególnie w okolicach Nowej Zelandii, ale ich krewniaków można też odnaleźć na tropikalnej wyspie Madagaskarze. Największe z nich mogą osiągać powyżej metra wysokości. Zamiast typowych piór, natura obdarzyła je przypominającymi łuski, co znacznie ułatwia im pływanie i przetrwanie mroźnych zim.

Łosoś

Łosoś – jest to ryba wędrowna, wędruje z wód słonych do słodkich. Pływa w wodach słonych zaś swoje jaja składa w wodach słodkich, jest niepowtarzalną rybą w tej dziedzinie. Łosoś odbywa tarło w rzekach od października do stycznia. Łososie są bardzo sentymentalne, przywiązują się do miejsc w których ich matka złożyła jaja i właśnie w tym samym miejscu one same składają swoje jaja. Samica swoje jaja składa w jamie którą sama wpierw wykopuje, taka jama ma nawet 2m średnicy, mieści się w niej zazwyczaj około 20tysięcy jaj samicy. Niestety większość samicy łososia po tarle ginie. Jeśli jednak samica przeżyje po tarle, następne jej tarło odbywa się w tym samym miejscu co poprzednie i składa dwa razy więcej jaj niż poprzednim razem. Ryba ta mierzy maksymalnie 120cm ważąc nawet 15kg. Łosoś w rzekach jest częstą ofiarą niedźwiedzi które grasują w płytkich odcinkach rzek. Łosoś ma bardzo ostre, mocne uzębienie, szary grzbiet, srebrny brzuch i szarawe boki z dużymi, czarnymi plamkami. Łosoś jest ulubioną rybą wędkarzy muchowych. Jest to bardzo silna, sprytna, łatwo płochliwa ryba. Łowi się ją za pomocą długiego wędziska muchowego, zamiast żyłki jest linka która gwarantuje dalekie rzuty lekką muszką unoszącą się na wodze. Wędkarz muchowy ma charakterystyczny sprzęt wędkarski i ubiór. Zazwyczaj stoi w płytkiej w wodze i zarzuca w interesujący sposób długim wędziskiem.

Zakładanie zbiornika

Zanim zabierzemy się za kupowanie i kompletowanie wszystkich niezbędnych rzeczy musimy się zastanowić jak duże chcemy założyć akwarium i czy w naszym mieszkaniu jest odpowiednie miejsce, aby je postawić. Wybierając odpowiednie miejsce musimy wziąć pod uwagę kilka ważnych spraw, a mianowicie:

– czy stolik lub szafka na którym stanie wytrzyma ciężar napełnionego wodą akwarium;
– miejsce które wybierzemy powinno być już docelowe gdyż przenoszenie akwarium z miejsca na miejsce, prawie zawsze się źle kończy;
– akwarium nie należy stawiać koło południowego okna z tego względu że może się woda zbytnio nagrzewać w okresie letnim co nie służy ani naszym rybkom ani roślinkom.;
– akwarium musi stać w miejscu swobodnym, tam gdzie nie będzie nikomu ani niczemu przeszkadzać, nikt nie powinien go uderzać otwierając okno, drzwi, wychodząc z domu itp.;
– kupując akwarium, nie opieramy się mani minimalizmu i wybieramy największe jakie możemy kupić ze względu na objętość naszego portfela jak i na myśl o tym gdzie je możemy postawić.;
– na wstępie nie kupujemy ani roślinek ani rybek, lecz szukamy odpowiedniego akwarium i sprzętu technicznego.

Uwaga! Będę kłóć!

Da owadów z rodziny zgrabowatych, wyglądających jak skaczące kolce, najlepszym sposobem na schronienie jest spędzanie czasu na łodygach roślin. Wydawać by się mogło, że niewiele drapieżników może się połakomić na ostre kolce, ale to tylko złudzenie. Owady te są łakomym kąskiem dla os i chrząszczów, które nie pogardzą szczególnie młodym i miękkim kolcem. Właśnie dlatego samice, które składają około setki jaj, muszą po wykluciu troskliwie opiekować się swoimi dziećmi i bronić ich przed atakami drapieżców. Dlatego młode po wykluciu tłoczą się koło mamy, siadają obok niej w zbitej gromadce i trzymają się blisko jedno obok drugiego. Jeśli poczują się zagrożone wzywają matkę przez rozpaczliwe tupanie nóżkami w gałązkę co wprawia ją w drgania dochodzące do nóg matki. Matka jednak nie przybiegnie na tupnięcia jednego przestraszonego malca, aby zareagowała musi ją dojść wibrujący alarm przynajmniej kilkorga młodych.

Zakup rybek

Zanim wybierzemy się na zakupy powinniśmy wiedzieć co chcemy kupić i nie liczyć na doradztwo obsługi sklepu akwarystycznego bo może się okazać iż nie jest zorientowane w temacie. Najlepszym wyjściem było by przestudiowanie jakiejś literatury dotyczącej akwarystyki, przejrzenie stron www poświęconych tej tematyce. Na tej podstawie należy stworzyć plan zagospodarowania akwarium, który obejmował by gatunki ryb, które chcemy zakupić. Gdy już będziemy w sklepie należy zwrócić uwagę czy:

– woda w akwariach jest czysta, jeśli się spotkamy że woda będzie mętna, a co gorsze brudna, to możemy być prawie pewnie że jej mieszkańcy będą chorzy, jeśli woda wydaje nam się błyszcząca i kolorowa, może to być efekt rozpuszczania w niej leków lub innych związków mineralnych co także nie jest żadnym pozytywnym środkiem.
– ryby przypadkiem nie mają uszkodzonych lub posklejanych płetw, może to świadczyć o walkach do jakich dochodziło w akwarium oraz potencjalnych uszkodzeniach – omijamy takie akwarium szerokim łukiem,
– mieszkańcy akwarium nie mają przypadkiem jakiś narośli, wrzodów lub innych źle wyglądających elementów na ciele, tego typu rzeczy mogą świadczyć jedynie o poważnej chorobie rybki.
– rybki nie są płochliwe, chowające się w kątach akwarium, chude, czy pływają w normalny sposób czy może czasem się chwieją – każda z opisanych tutaj zachowań nienaturalnych powinno oczywiście skutkować ominięciem danego akwarium.

Lwy i tygrysy

Lwy powszechnie uznawane są za królów zwierząt. Istotnie, są to największe obok tygrysów lądowe drapieżniki, o wyjątkowo majestatycznym wyglądzie. Samce lwów posiadają wielką grzywę dookoła głowy i szyi, która podobna jest do długiej brody. Lwy polują zazwyczaj samotnie, na ogromnych, afrykańskich równinach, głównie w północnej części Afryki – w południowej ich populacja została przetrzebiona i żyją jedynie w parkach narodowych. Trudno w to uwierzyć, ale kiedyś lwy zamieszkiwały również Europę i Amerykę Północną. Najbardziej znanymi lwami w kulturze masowej są oczywiście Aslan z Kronik Narni oraz Simba, czyli Król Lew. Tygrysy mogą się wydawać sympatycznymi zwierzętami na ekranie telewizora, gdzie podziwiać możemy na przykład rozrabiakę Tygryska, czyli przyjaciela Kubusia Puchatka, jednak tak naprawdę są to bardzo niebezpieczne, drapieżne koty, większe nawet od lwów. Ich skóra pokryta jest charakterystycznymi pionowymi paskami. W przeciwieństwie do afrykańskich, występujących na równinach lwów, tygrysy zamieszkują rozległe lasy Azji.

Wady i zalety posiadania akwarium

Wydaje się że wśród wad posiadania akwarium można wyróżnić:

– czasochłonność przygotowania zbiornika akwarystycznego – czyli: zapoznać się z odpowiednią literaturą, ustalanie jaki sprzęt jest potrzebny, oczekiwanie na odstanie się wody;
– duży koszt zakupu zbiornika, sprzętu – aby akwarium było funkcjonale i łatwe w utrzymaniu konieczny jest zakup profesjonalnego zbiornika oraz sprzętu;
– duży koszt zakupu rybek i wszystkich elementów przypominających ich naturalne warunki życia – oczywiście tutaj koszt jest zależny od tego jaki biotop sobie wybierzemy bo jeśli chcemy hodować neonki to koszt jest niewielki jednak jeśli spodoba nam się biotop jeziora Malawi bądź Tanganika to musimy liczyć się z większym kosztem;

– konieczność utrzymywania akwarium w czystości;
– nieprzyjemne wypadki takie jak pęknięcie czy przypadkowe rozbicie zbiornika;
– problem z wyjazdami, gdyż trzeba znaleźć kogoś do opieki nad akwarium.

Te kilka powyższych wad posiadania akwarium z pewnością rekompensuje niesamowita satysfakcja, gdy osiągnie się już swój cel i rybki zamieszkają w akwarium. Możliwość obserwowania zachowania rybek, ich godów oraz pojawienia się nowego narybku jest czymś fantastycznym. Dodatkowo udowodnione jest przez naukowców, że zajmowanie się i obserwacja akwarium jest szalenie odstresowujące.

Przyjaciele

Wraz z Asem na jednym podwórku spotykają się inne psy. Kiedyś był to Czapi – seter i Fikuś – mieszaniec. Obaj niestety już nie żyją. Ich przyjaźń była do pozazdroszczenia. Niby trzy różne psy a rozumiały się bez słów. Razem broiły i razem wysłuchiwały uwag od swych opiekunów. Zawsze wiedziały kiedy się schować i udawać że ich nie ma. Teraz są Clea i Branko dwa bardzo rasowe psy. Clea to suczka która już wychowała 30 szczeniąt. Wszystkie były śliczne i naprawdę trudno było się z nimi rozstawać. Niestety taki psi los – małe pieski znalazły nowych właścicieli i są bardzo szczęśliwe. Niekiedy przyjeżdżają się zaprezentować. To naprawdę dorodne psy i zdobywają różne nagrody na psich wystawach. Branko to typowy pies wystawowy. Nie lubi się bawić z innymi. Uważa że jest najważniejszy i już nieraz wdał się w bójkę tak że trzeba było rozdzielać psy. Jest agresywny więc wszyscy omijają go szerokim łukiem. Właściwie tylko właściciel go lubi. As akceptuje wszystkich na podwórku. Jest najstarszy więc i najmądrzejszy. Wie kiedy pokazać kły ale wie również kiedy się wycofać. Z utęsknieniem wyczekuje przyjścia listonosza. Łasi się i prosi o pogłaskanie. Na pożegnanie głośno szczeka i wtedy mówimy że się denerwuje bo nie dostał żadnego listu.

Kentozaur

Kentozaur nie był długim gadem, jednak jego ciężar był wielki. Mierzył około 5m i ważył nawet jedną tonę,dlatego, iż był bardzo wysoki i szeroki. Kentozau był dinozaurem roślinożernym z rzędu ptasiomiedniczych, prawdopodobnie żył w późnych okresach Jury. Niedawno znaleziono pierwszy szkielet Kentozaura, a miało to miejsce w Tanzanii. Kentozaur mino iż jest z rzędu ptasio miedniczych, zaliczany jest do rodziny Stegozaurowatych, z niewiadomych względów. Kentozaur należał do bardzo powolnych i grubych dinozaurów, nie było mu łatwo podczas ataków oraz gdy sam był atakowany przez stado, nawet sporo mniejszych gadów. Kentozaur był uzbrojony w liczne, wielkie kolce, które umiejscowione były na całej długości ogona, grzbietu oraz mniej więcej na wysokości łopatek po obydwu stronach. Te potężne kolce na pewno służyły mu jako część obronna przed innymi, groźnymi drapieżnikami. Archeolodzy odkryli tropy Kentozaura na terenach dzisiejszej Polski, co może wydawać się dla nas dziwne. Kentozaur prawdopodobnie był bliskim kuzynem Tuojiangosaurusema, pochodzili z jednej rodziny jednak innego rzędu.Na całym grzbiecie Kentozaur miał wielkie kostne płyty, były one w kształcie trójkątów oraz były pokryte skórą.Istnieją podejrzenia iż skóra na kostkach była bardzo dobrze ukrwiona i regulowała temperaturę ciała tego gada.

Yamaceratops

Yamaceratops był niewielkim dinozaurem, jednak budził by respekt u ludzi swoim groźnym wyglądem. Yamaceratops miał około jeden metr długości, trzydzieści pięć centymetrów wysokości, ważył około trzy kilogramy. Yamaceratops najczęściej przebywał w południowej Mongoli, dokładnie na słynnej pustyni Gobi. W 2006 roku, można powiedzieć że było „głośno” na temat Yamaceratopsa gdyż w kredowych skałach Mongolii znaleziono szkielet własne tego prymitywnego neoceratopsa. Yamaceratops jest krewniakiem Chaoyangsaurusa Liaoceratopsa oraz Archaeoceratopsa. Znaleziony szkielet teraz mieści się w Amerykańskim muzeum. Yamaceratops był drugim, najmniejszym dinozaurem rogatym, mniejszy był tylko Microretatops. Yamaceratops był czworonożnym zwierzakiem, można powiedzieć że podobny do tygrysa czy innego dużego kota. Możemy przypuszczać, że w niebezpieczeństwie Yamaceratops uciekał na dwóch tylnich nogach, prawdopodobnie były silniejsze i gwarantowały szybszy bieg. Yamaceratops żywił się napotkaną padliną oraz twardymi, mocnymi pędami i korzeniami roślin. Yamaceratops miał bardzo ostry dziób dzięki czemu ciął rośliny na wygodne kawałki a tylnymi, mocnymi zębami z naciskiem kilku ton ćwiartował pokarm, miażdżył aby dobrze go strawić i nie mieć problemów.

Kangury i misie koala

Kangury to zwierzęta, które w środowisku naturalnym żyją wyłącznie na kontynencie australijskim. Każde dziecko wie, że charakteryzują się długim ogonem, niesamowitą skocznością, małą głową ze sterczącymi uszami, umieszczoną na długiej szyi, a także torbą na brzuchu, w której przechowują w cieple swoje młode. Kangury poruszają się za pomocą skoków. Spłoszone, potrafią dzięki nadzwyczaj silnym nogom wykonywać serie skoków nawet na odległość kilkunastu metrów. W Polsce zwierzęta te cieszą się szczególnym zainteresowaniem dzieci, między innymi za sprawą bajek o Kubusiu Puchatku gdzie występuje Mama Kangurzyca z Maleństwem, a także powieści przygodowej „Tomek w krainie kangurów”. Sympatycznie wyglądające misie koala również należą do torbaczy. Ich naturalnym środowiskiem są konary drzew, których liśćmi – zwłaszcza eukaliptusowymi, bardzo chętnie się żywią. Mieszkają we wschodniej części Australii – zachodnia pokryta jest bowiem w przeważającej części pustyniami. Koala rzadko schodzi na ziemię. Z reguły po to, aby wspiąć się na inne drzewo.

Skąd się znalazł?

Mały Romek ciągle marzył o psie. Żeby był taki malutki i milutki i żeby go kochał. Napisał list do Świętego Mikołaja w którym prosił aby dostał prezent pod choinkę – pieska. To było jego wielkie marzenie a jako że marzenia powinny się spełniać w dniu 6 grudnia 1994 roku mama i tata przywieźli małego szczeniaczka. Byli po niego w schronisku dla zwierząt. Tam było tyle bezpańskich psów i kotów że trudno było się zdecydować którego zabrać do domu. Wiedzieliśmy, że ma to być szczeniak ale szczeniaków było tak dużo. W kącie klatki spokojnie spały dwa szczeniaki i nie zwracały uwagi na nikogo. Były bardzo spokojne i chyba pogodzone z losem. Inne szczekały, dobiegały do krat, chciały zwrócić na siebie uwagę a one nie. Wtuliły się w siebie i spały. I to właśnie jedno z tych szczeniąt całkowicie zawładnęło sercem rodziców gdy podniósł głowę i spojrzał tak smutno. To był ten piesek. Wymarzony i wytęskniony. Przyjechał na rękach mamy, cały czas spał a gdy się obudził czekała go niespodzianka. Nowe miejsce i nowa rodzina.

Brachiozaur

Brachiozaur był ogromnym dinozaurem, jednym z największych znanych nam gadów, dorosły samiec osiągał nawet dwadzieścia trzy metry długości i dwanaście metrów wysokości, jego rozmiary można porównać z trzy piętrową kamienicą, zarówno biorąc pod uwagę wysokość i długość. Nazwa Brachiozaur w przetłumaczeniu znaczy „Ramienny Jaszczur”. Jaszczur ten, zjadał dziennie nawet półtorej tony różnego rodzaju roślinności, nawet całe drzewa. Słoń zjada około 130-150 kg roślin dziennie, czyli Brachiozaur zjadał dziesięć razy więcej pokarmu! Brachiozaury żyły w ogromnych stadach, na pewno ułatwiało to obronę przed innymi drapieżnikami, całe stado wyglądało jak kilkaset wielkich samolotów obok siebie. Minusem takiego przebywania było przemierzania codziennie kilkudziesięciu kilometrów w poszukiwaniu pokarmu, jest to oczywiste ponieważ średniej wielkości stado, zjadało siedemdziesiąt pięć ton roślin. Ułatwieniem w zdobywaniu pokarmu była ogromnie długa, dziesięcino metrowa szyja więc dorosły dinozaur wyjadał nawet rośliny z najwyższych drzew. Nowojorscy naukowcy do niedawna twierdzili, iż Brachiozaury żyły w wodzie ponieważ miały by zapewnioną lepszą ochronę przed drapieżnikami oraz znacznie łatwiej mogły się utrzymać na nogach dzięki wyporności wody. Minusem takiego życia były by trudności w znajdywaniu dziesiątek ton roślin dziennie, dlatego naukowcy obalili tę tezę.

Znajomość ze Skoczkiem

Kiedyś zamieszkał u nas kot. Nazywał się Skoczek. Był malutki i bardzo zagubiony. Miał około trzech miesięcy. Właściwie to nie wiadomo skąd się znalazł. Po prostu przyszedł na podwórko wprost do garażu gdzie mąż coś tam robił. Wszedł po cichutku i wskoczył na fotel. Mąż chciał sobie odpocząć a tam kocię sobie śpi. Co było robić. Szybka narada – przecież nie wyrzuci się takiego malucha i decyzja – zostaje. Taka była decyzja ludzi a co na to nasz pies As ? To było najdziwniejsze zaprzyjaźnili się od razu. Nie było tam żadnych bijatyk i przepychanek. Tak jakby tak miało być. Razem nieraz tak rozrabiali że trzeba było ich uspakajać. Skoczek psocił a As próbował mu dorównać. Kiedyś kot chciał pokazać jak się skacze przez przeszkody ale As nie potrafił i skończyło się na tym że pies rozbił sobie nos o podłogę. Skoczek uwielbiał skakać i to co na wysokościach było dla niego wielką atrakcją. Potrafił też zapalić światło. Tak długo skakał do włącznika aż mu się udało. Skoczek to był kot który wychodził na dwór i zawsze wracał. Niestety nadeszła ta ferajna niedziela kiedy nie wrócił. Okazało się że przejechał go samochód. Smutno było bez niego i bardzo cicho.

Drapieżniki

Dinosaury mięsożerne, czyli drapieżniki stanowiły większą grupę dinozaurów. Jadły one mięso innych dinosaurów i logicznym jest stwierdzenie, że w tamtych czasach zwyciężali najsilniejsi. W dzisiejszych czasach jest co prawda podobnie, ale ma to inny charakter. Diametralnie inny. Dinozaury takie poruszały się zazwyczaj tylko na tylnich nogach. Były one dużo mniejsze od zwierząt roślinożernych, ponieważ największy z nich ważył zaledwie trzy tony i miał pięć metrów długości. Były one jednak bardziej agresywne i niebezpieczniejsze od swoich roślinożernych „przyjaciół”. Zaletą tych dinozaurów było to, że były one dużo zwinniejsze i szybsze. Mogły osiągać w biegu nawet szybkość pięćdziesięciu kilometrów na godzinę. Zwierzęta te bardzo często łączyły się w stada i polowały w grupie. Dinozaury takie w kilka minut mogły zabić kilka innych, słabszych zwierząt. Były one bardzo brutalne oraz były one specjalistami w zabijaniu. Stada takich dinozaurów budziły postrach i respekt wśród innych zwierząt.

Jaź

Jaź – jaź jest słodkowodną rybą niespotykaną w morzach czy oceanach gdzie woda jest słona. Głównie zamieszkuje rzeki, kanały jednak można go spotkać w czystych, nie zanieczyszczonych, głębszych jeziorach. Jest to ryba z rodziny karpiowatych, dlatego odżywia się roślinami, owadami, robakami itp. Jaź ma wydłużone, nieco spłaszczone ciało oraz niewielką lecz szeroką głowę i pyszczek skierowany ku góry. Linia boczna ryby jest delikatnie wygięta ku dołu, płetwa grzbietowa ryby jest bardzo równa, nie postrzępiona. Jaź ma bardzo drobną łuskę, lecz łatwą do zdjęcia. Bardzo krótki trzon ogona. Górna część ciała oraz grzbiet jest ciemniejszy od reszty ciała, nie jest już srebrny lecz szaro-czarny. Ryba jest bardzo połyskujące, przez co w mniejszych rozmiarach pada ofiarą drapieżców np. szczupaka. Wszystkie płetwy ryby są intensywnie czerwone, lecz odbytowa i parzyste szczególnie. Jaź rośnie bardzo szybko, rośnie nawet do 70cm, waży wtedy około 8kg. Jaź ma wymiar ochronny 25cm,znaczy to tyle, że mniejszych osobników wędkarze nie mogą zabrać ze sobą do domu, muszą je wypuścić. Jazia najczęściej można spotkać w wymiarze 25-35cm, to jest przeciętny rozmiar dorosłego osobnika. Jaź jest często łowioną ryba na zawodach wędkarskich odgrywanych na kanałach i rzekach, bardzo często jest traktowany jako bonus który waży średnio 0,7-1,5kg, duża ryba jeśli chodzi o sport. Jaź ma bardzo drobną łuskę, co powoduje że wędkarze nie mają problemu ze skrobaniem tych ryb. Jaź łowiony jest głównie na łatwy ochotki, białe robaki oraz pinki – mniejsze robaki podobne do białych robaków.

Słonie i żyrafy

Słonie to pełne majestatu stworzenia, zamieszkujące afrykańskie i azjatyckie sawanny. Są potomkami żyjących w czasach epoki lodowcowej włochatych mamutów, jednak obecnie ich skóra nie jest nim pokryta. Najbardziej charakterystyczna cechą słoni jest ich trąba, za pomocą której zrywają liście z wysokich drzew, a także polewają się wodą. Mają też wielkie, oklapnięte uszy i mały w stosunku do reszty ciała ogon. Populacja słoni została w osiemnastym i dziewiętnastym wieku zdziesiątkowana przez kłusowników, poszukujących głównie drogiej kości z ich kłów, dla których zabijano całe zwierze, lub zostawiano je ranne na pastwę losu. Słonie to zwierzęta stadne, obdarzone silnym instynktem macierzyńskim. Afrykańskie żyrafy to dalecy krewni koni, jednak ich wygląd znacznie się od nich różni. Przede wszystkim – posiadają niewyobrażalnie wręcz długie szyje, które ułatwiają im zbieranie ulubionego pożywienia, czyli umieszczonych wysoko na drzewach liści. Podobnie jak słonie, mają też krótkie ogony. W porównaniu do ociężałych słoni, żyrafy to prawdziwe modelki zwierzęcego świata – wysmukłe i wysokie.

Małpy małe i duże

Zwolennicy teorii ewolucji Darwina i kreacjonizmu do dziś sprzeczają się, czy człowiek pochodzi od małpy, czy też został stworzony bezpośrednio przez Boga, jednak nie sposób zaprzeczyć faktowi, że ze wszystkich stworzeń na świecie właśnie małpy są nam najbliższe pod względem budowy fizycznej i zachowania. Wyróżniamy wiele ich gatunków – sympatyczne szympansy, obdarzone nagimi pupami pawiany, czy potężne goryle. Największą znaną małpą jest oczywiście King Kong który jednak na szczęście występuje wyłącznie w filmach. Małpy obdarzone są sporą inteligencją – niektóre potrafią porozumiewać się z ludźmi za pomocą języka migowego, sygnalizując swoje potrzeby i emocje. Posiadają też wspaniałą zręczność i zwinność. Potrafią świetnie wspinać się po drzewach, lub obierać palcami ze skórek swój ulubiony przysmak – banany. Choć określenie „małpa” uznawane jest za niezbyt miłe, małpy darzymy sporą sympatią. Małpy są bardzo towarzyskimi zwierzętami, które żyją w dużych stadach i opiekują się swoimi młodymi przez długi czas.

Strusie i papugi

Strusie to największe ptaki na świecie, jednak ze względu na swoją budowę nie są w stanie wznieść się w powietrze. W porównaniu do swoich potężnych ciał, mają bardzo małe skrzydła. Ich najbardziej charakterystyczną cechą są wyjątkowo długie, chude szyje. Przestraszony struś chowa za jej pomocą głowę w piasku lub w ziemi. Stąd właśnie wziął się okrutny dowcip o strusiu przestraszonym na betonie. Najsłynniejszym strusiem świata jest oczywiście Pędziwiatr z popularnej bajki o goniącym strusia kojocie. Ze względu na swoje piękne barwy i wyjątkową towarzyskość i inteligencję, papugi należą do najchętniej hodowanych ptaków na świecie, jednak są to przede wszystkim stworzenia dzikie. Występują w wielu odmianach. Największe z nich – Ary, potrafią osiągać do dziewięćdziesięciu centymetrów wysokości. Papugi są też ptakami długowiecznymi, niektóre mogą żyć nawet ponad sto lat. Są znane z umiejętności powtarzania ludzkiej mowy. Podobnymi do papug ptakami są kakadu, często oba gatunki są ze sobą mylone.

Niezbędne wyposażenie

Aby założyć akwarium trzeba dopełnić pewnych formalności czyli poczynić pewne zakupy w dobrym sklepie akwarystycznym i zainstalować akwarium według poniższego przepisu:
1. Kupujemy nie mniejsze nić akwarium 100 litrowe, filtry, oświetlenia, termometry, grzałki, odpowiednie gatunki roślin wodnych – nie na oko tylko takie którymi jesteśmy zainteresowani po rozeznaniu w temacie, żwir i wszelkie inne nieożywione elementy.
2. Stawiamy akwarium w miejscu które do tego celu p[przeznaczyliśmy.
3. Wsypujemy piasek który wcześniej płuczemy w wodzie,
4. Wlewamy wodę do akwarium.
5. Wkładamy i uruchamiamy filtry które zaczynają filtrować wodę, maskujemy je odpowiednio by nie wzbudzały ani zainteresowania rybek ani ich nie niepokoiły..
6. Wkładamy i uruchamiamy grzałkę, doprowadzamy wodę do odpowiedniej temperatury,, maskujemy urządzenie podobnie jak w przypadku filtru..
7. Po doprowadzeni wody do stanu użyteczności dla rybek, usadawiamy w akwarium resztę roślinek i ozdób.
8. Przykrywamy akwarium odpowiednim materiałem.
9. Teraz należy zainstalowac oświetlenie w akwarium które będziemy musieli włączać codziennie na około 12 do 14 godzin.,
10. Teraz należy uruchomić filtry i napowietrzniacze w naszym akwarium.
11. Czekamy 2-3 tygodnie aż woda będzie w pełni przystosowana dla nowych jej mieszkańców..
12. Po odczekaniu określonego powyżej czasu, możemy wreszcie zakupić nasze rybki i wprowadzić je do nowego domu..

Triceratops

Triceratops w dokładnym znaczeniu to po prostu twarz o trzech rogach, nazwa wiąże się z wyglądu jego głowy. Dinozaur ten miał normalne wymiary, jak większość dinozaurów czyli dziewięć metrów długości i trzy metry wysokości. Triceratops był idealnie przystosowany do obrony przed innymi, groźnymi dinozaurami. Tak jak z jego nazwy wynika, miał trzy rogi. Jeden, róg główny był umiejscowiony na nosie, zaś drugi i trzeci nad oczodołami. Wokół swojej grubej, mocnej szyi miał wielki kostny kołnierz, był o jaskrawym kolorze i wspaniale ułatwiał obronę gdyż inne gady nie potrafiły wgryźć się w szyję tego dinozaura aby go zabić. A więc rogi na głowie i kołnierz na szyi pełniły funkcję ochoronną, nawet wielki Turanozaur nie potrafił sobie poradzić z Triceratopsem. Triceratops lubiał przewodniczyć w stadzie, dlatego często atakował inne osobniki aby wejść na jego czołową pozycję stada. Gdy samiec szarżował budził wielki respekt u innych gadów gdyż biegnąc z szybkością 35 kilometrów na godzinę mógł jednym przebić innego dinozaura swoi rogiem na nosie. Nawet wielki Tyranozaur uciekał widząc polującego na inne gady Triceratopsa. Triceratopsy żyły około siedemdziesiąt milionów lat temu czyli w górnej kredzie w Ameryce Północnej.

Rekiny i delfiny

Choć to piraci uznawani byli za postrach mórz i oceanów, tak naprawdę nawet oni najbardziej obawiali się rekinów. Także współcześnie podświadomie czujemy przed nimi lęk. Te potężne morskie stworzenia rzadko stanowią jednak zagrożenie dla ludzi – jedynie niektóre gatunki mogą zaatakować człowieka, z reguły w określonych okolicznościach, na przykład rozjuszone krwią. Największe rekiny – wielorybie, osiągają ponad piętnaście metrów, żywią się jednak wyłącznie planktonem. Szczególne interesujące są tak zwane rekiny młoty, a także spokrewnione z rekinami ryby piły, zwane tak ze względu na charakterystyczny kształt swojego nosa. W przeciwieństwie do rekinów, delfiny nie stanowią żadnego zagrożenia. Wręcz odwrotnie – są to stworzenia bardzo towarzyskie i chętnie bawią się z ludźmi. Jest jeszcze inna różnica – o ile rekiny to po prostu duże ryby, delfiny i wieloryby należą do ssaków morskich, których podobny do ryb kształt wyrzeźbiła natura w toku ewolucji. Delfiny należą do najinteligentniejszych zwierząt na ziemi.

Miętus

Miętus – jest to bardzo nietypowa ryba, gdyż zamieszkuje słodkie wody, a w przeciwieństwie do wszystkich słodko żyjących ryb, jest robą z rodziny dorszowatych. Jak wiemy ta rodzina żyje w wodach słonych. Nawet z wygładu miętus może przypominać dorsza. Miętus ma wydłużone, owalne ciało. Ryba ta ma bardzo charakterystyczne płetwy grzbietowe, tylna jest bardzo wydłużona, sięga do samego końca ryby, zaś przednia jest bardzo krótka, ma zaledwie kilka cm długości, są zaokrąglone.Za skrzelami znajdują się płetwy piersiowe, mają wachlarzowaty kształt i są bardzo duże. Płetwa ogonowa ma zaokrąglony, owalny kształt. Całe ciało miętusa jest pokryte setkami, bardzo małych łusek które są usadowione głęboko w ciele, dlatego nie jest lubianą ryba przez wędkarzy gdyż nie potrafią jej oskrobać. Na górnej części pyska, mniej więcej po środku, miętus ma bardzo krótkie wąsy. Zaś pod dolną żuchwą możemy zaobserwować dłuższe wąsy miętusa. Miętus nie jest wielką rybą biorąc pod uwagę to, iż jest rybą dorszowatą. Rośnie maksymalnie do 55-60cm i ważąc do 2,5kg. Dorsz jest drapieżnikiem i szkodnikiem, zjada ikrę innych samic oraz młode, mniejsze od niej ryby. Miętus przeżywa tarło od grudnia do połowy marca. Miętus raczej nie zwraca uwagi na miejsce składania jaj, może być piaszczyste, kamieniste lub żwirowe. Miętus głównie żyje w słodkich, śródlądowych wodach, jednak można go spotkać w słonych, przybrzeżnych zatokach oraz przymorskich, lekko słonawych zalewach. Miętus w Polsce jest popularną rybą, jednak jest objęty okresem i wymiarem ochronnym. Żyje w czystych, chłodnych wodach najlepiej w pobliżu piaszczystego dna.

Niebezpieczeństwo

Dinozaury były bardzo niebezpiecznymi zwierzętami. Posiadały one ogromne pazury oraz zęby, które w jednej chwili mogły zabić i rozszarpać swoją ofiarę. Najstraszniejszym i najbardziej niebezpiecznym dinozaurem, który obecnie jest również jednym z najpopularniejszych był tyranozaur. Jego nazwę tłumaczymy jako „królewski jaszczur tyran”. Miał on około dziesięciu metrów wysokości oraz ważył około siedem ton. Jego ogromne zęby miały około piętnastu centymetrów długości i były bardzo ostre. Był on bardzo szybki i sprawny, co pomagało mu w szukaniu i łapaniu ofiar. Zabijał je on bardzo szybko. Obecnie największym oraz najlepiej zachowanym szkieletem tego właśnie dinosaura cieszy się mieszkaniec Meksyku. Kupił on go za bagatelną sumę ponad ośmiu milionów dolarów. Szkielet ten został odnaleziony w Dakocie Południowej, a następnie został sprzedany w jednym z domów aukcyjnych. Jak widać nawet na dinosaurach można zrobić prawdziwy interes życia. Dinozaur ten miał dobry, szeroki wzrok, dobry słuch i bardzo dobry węch. Charakteryzował się także stosunkowo dużym mózgiem, jak na dinosaura.

Pierwsze dni w nowej rodzinie

Romek nie wierzył gdy rano się obudził a obok niego spał taki maluch. To był taki mały „puszek okruszek ” jak śpiewała Natalia Kukulska. Od razu zawładnął sercem całej rodziny. Długo namyślaliśmy się jak będzie się nazywał. Wybór padł na imię AS. I to był bardzo dobry wybór. Tak jak ten As z elementarza był bardzo miłym, grzecznym i pogodnym pieskiem. Nikt go nie uczył jak ma się zachowywać a on już wiedział że ma się załatwiać na podwórku a nie w domu. Zawsze było czysto bez względu na to jak długo nie było domowników. Co prawda niekiedy „przeczytał” gazety tak że trzeba było zbierać strzępy po całym domu ale to nic. Przecież tak jak się słyszało takim maluchom różne psikusy przychodziły do głów więc my nie mogliśmy się gniewać za takie głupstwa. Zresztą gdy mu zwracało się uwagę że nie wolno tak robić siadał i słuchał. Ale i tak robił swoje. Przecież taki mały piesek musi się czymś zająć a tyle dookoła ciekawych rzeczy. Świat jest taki ciekawy i taki duży. Trzeba wszędzie zajrzeć i wszystko sprawdzić. Coś jest za drzwiami – ale zamknięte. Ktoś chodzi po korytarzu – ale kto ? Pan wyszedł – ale gdzie ? Tak smutno. Kto przytuli małego pieska ?

Co się wydarzyło?

Minęły święta. I właśnie nadszedł ten feralny wieczór. As uwielbiał siedzieć na fotelu a że był jeszcze taki mały i nieporadny często zdarzało mu się spaść bo zejść jeszcze nie umiał. I właśnie próbował zeskoczyć, łapka mu się podwinęła tylko zapiszczał i nie potrafił już dalej. Weterynarz stwierdził, że złamał łapkę. Założył mu gips i wyobrażacie sobie takiego malucha z gipsem ? Widok śmieszny ale sam pacjent – szkoda gadać. Nie ten pies. Smutny i osowiały. I tak to trwało przez trzy tygodnie. Trzeba było malucha otoczyć szczególną opieką bo gdzie tylko przysiadł to od razu obgryzał ten gips i praktycznie po tygodniu już był z nim gotowy. Weterynarz przez te trzy tygodnie zdążył założyć dwa razy gips. No ale wszystko skończyło się bardzo dobrze. As wyzdrowiał a po tej przygodzie zostało tylko to że często boli go łapa i wtedy długo ją liże. Chyba to tak jak u ludzi gdy idzie zmiana pogody i na dworze pada deszcz – jest śpiący i nawet najlepsza zachęta nie jest w stanie pobudzić go do jakieś zabawy. Uwielbia spać na fotelu i nic nie jest w stanie go stamtąd wykurzyć. To jego miejsce i jeśli ktoś chce usiąść to długo go musi przekonywać a i to nie zawsze się udaje.

Era dinozaurów

Era mezozoiczna, która jest nazywana jest również przez wielu ludzi erą dinozaurów rozpoczęła się około 230 milionów lat temu. Żyły one przez około 160 milionów lat. Ciekawostką jest to, że najmniejsze dinozaury swoją posturą przypominały dzisiejsze kury. Z kolei ich przeciwieństwem, czyli największe dinozaury miały wagę ponad stu ton. Co jest doskonałym przykładem na to, że różnice między nimi były duże, nie tylko wagowej, ale również wyglądu, zachowania, agresywności, sposobu żywienia itp. Na dzień dzisiejszy znamy około 550 tysięcy różnych gatunków dinozaurów. Jest rzeczą oczywistą, że było ich znacząco więcej. Niektórzy naukowcy podają nawet liczbę 100 tysięcy. Obecnie na naszej planecie najbliższą rodziną dinozaurów są ptaki oraz krokodyle. Razem z dinozaurami na Ziemi pojawiły się pierwsze ssaki. Był to okres środkowego triasu. Z pośród odnalezionych szczątek i znanych nam gatunków dinozaurów najstarszym jest Eoraptor, charakteryzował się on małą posturą, był drapieżnikiem. Jego kości zostały odnalezione w Argentynie.